نقش فناوری نوین آموزشی در تحول نظام آموزش و پرورش در جهت یادگیری دانش آموزان

تحول نظام آموزش و پرورش و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان از جمله اولویت های اساسی جوامع پیشرفته و در حال توسعه است. فناوری های نوین آموزشی، با ارائه ابزارهای دیجیتال، نرم افزارهای تعاملی، پلتفرم های آنلاین و شبیه سازی ها، فرصت های جدیدی برای یادگیری فعال و مشارکتی فراهم کرده اند. هدف این تحقیق بررسی نقش فناوری نوین آموزشی در افزایش انگیزه، مشارکت و یادگیری دانش آموزان و ارائه راهکارهای بهینه برای ادغام آن ها در کلاس های درس می باشد. روش تحقیق شامل مرور و تحلیل منابع علمی داخلی و خارجی، بررسی تجربیات عملی مدارس و تحلیل نتایج پژوهش های مرتبط است. یافته ها نشان می دهد استفاده موثر از فناوری های آموزشی باعث ارتقای یادگیری شخصی سازی شده، تقویت مهارت های شناختی و اجتماعی، افزایش تعامل معلم و دانش آموز، و آماده سازی دانش آموزان برای مهارت های مورد نیاز قرن ۲۱ می شود. همچنین، با توجه به چالش هایی مانند کمبود زیرساخت ها، مهارت های فنی محدود معلمان و مسائل امنیتی، ارائه راهکارهایی مانند آموزش معلمان، سرمایه گذاری در زیرساخت ها و تولید محتوای استاندارد برای بهره برداری موثر از فناوری ضروری است. این یافته ها می توانند برای معلمان، پژوهشگران و سیاستگذاران آموزشی راهنمایی کاربردی در جهت تحول نظام آموزش و پرورش فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، دانش آموزان ، یادگیری ، نظام آموزش و پرورش