کاربست تاریخ معماری در آموزش دانشگاهی دروس طراحی مبتنی بر تحلیل برنامه درسی کارشناسی مهندسی معماری

با وجود اهمیت آشنایی با تاریخ معماری، این دانش در مراکز آموزش دانشگاهی غالبا به شکلی توصیفی و منفک از فرآیند خلاق طراحی تدریس می شود، در حالی که یافته ها حاکی از آن است که مفاهیم و مصادیق تاریخ معماری می تواند به منبعی غنی برای پرورش خلاقیت در طراحان آینده تبدیل شود. هدف از این پژوهش، تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها منابع تاریخ معماری نه تنها دانش بخش، بلکه الهام بخش و نوآورانه عمل کرده و به مثابه ابزاری برای تقویت تفکر طراحی و حل مسائل معاصر به کار گرفته شوند. این مطالعه از روشی کیفی- تحلیلی بهره گرفته است؛ بدین سان که از طریق بررسی اسناد (شامل برنامه درسی مصوب و سرفصل دروس)، تحلیل محتوای آموزشی متون و منابع مرتبط، و همچنین مصاحبه های نیمه ساختاریافته با اساتید و دانشجویان معماری، داده های لازم گردآوری و سپس مورد تحلیل قرار گرفته اند تا الگویی برای تلفیق موثر دانش تاریخی با فرآیند خلاقیت محور طراحی ارائه گردد. نتایج پژوهش نشان می دهد که رویکرد تلفیقی و تاکید بر تحلیل انتقادی و الهام گیری از منابع و مصادیق تاریخی، نقش بسزایی در ارتقاء ظرفیت ها و قابلیت های خلاقانه دانشجویان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش دانشگاهی ، معماری تاریخی ، دروس طراحی معماری ، برنامه درسی کارشناسی مهندسی معماری