نقش شبکه های اجتماعی در شکل گیری و تقویت کارآفرینی روستایی: تبیین نقش میانجی توسعه پایدار گردشگری و هویت اجتماعی-فرهنگی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر شبکه های اجتماعی بر عملکرد کارآفرینانه کسب وکارهای خرد و کوچک روستایی در شهرستان بابل با در نظر گرفتن نقش میانجی گری توسعه پایدار گردشگری و هویت اجتماعی-فرهنگی بود. این تحقیق از بر اساس هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری مورد بررسی افراد ساکن در روستاهای دارای دهیاری و شورای اسلامی دهستان بابل کنار شهرستان بابل بوده که سابقه فعالیت در کسب وکار خرد و کوچک روستایی داشته اند و به صورت تصادفی طبقه ای تعداد ۳۵۹ نفر بر اساس فرمول کوکران به عنوان حجم نمونه تعیین شدند که از این تعداد ۲۸۸ پرسش نامه جمع آوری گردید (نرخ پاسخگویی ۸۰ درصد). ابزار اندازه گیری شامل پرسش نامه های شبکه اجتماعی با ۳ بعد (میزان استفاده؛ نوع استفاده؛ اعتماد به کاربران) از جهانبانی (۱۳۹۷)؛ توسعه پایدار گردشگری با ۴ بعد (بعد فرهنگی؛ بعد زیست محیطی؛ بعد اقتصادی؛ بعد اجتماعی) از کریس و همکاران (۲۰۰۶)؛ هویت اجتماعی در دو بعد (بعد فردی؛ بعد جمعی) از صفاری نیا و روشن (۱۳۹۰)؛ هویت فرهنگی از طاهری (۱۳۹۲) و عملکرد کارآفرینانه در پنج بعد (رعایت قوانین؛ گزارش دهی؛ حمایت سازمانی؛ حرکت به سمت اهداف؛ تمایل به تغییر) از قادر (۲۰۲۲) بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار اس.پی.اس.اس. نسخه ۲۵ در سطح توصیفی برای فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی آزمون های همبستگی و تعیین رابطه بین متغیرها از معادلات ساختاری با نرم افزار اسمارت پی.ال.اس. نسخه ۳/۳ بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که شبکه های اجتماعی بر عملکرد کارآفرینانه، توسعه پایدار گردشگری و هویت اجتماعی-فرهنگی تاثیر مثبت و معنی داری دارد؛ همچنین تاثیر مثبت و معنی داری توسعه پایدار گردشگری و هویت اجتماعی-فرهنگی بر عملکرد کارآفرینانه کسب وکارتایید شد. علاوه بر این توسعه پایدار گردشگری و هویت اجتماعی-فرهنگی در رابطه بین شبکه های اجتماعی با عملکرد کارآفرینانه کسب وکارهای خرد و کوچک روستایی در شهرستان بابل نقش میانجی گری ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار گردشگری ، شبکه اجتماعی ، عملکرد کارآفرینانه ، کسب وکارهای خرد و کوچک ، هویت اجتماعی ، هویت فرهنگی.