پیش بینی بهره وری شغلی معلمان بر اساس رضایت از زندگی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رضایت از زندگی در رابطه بهره وری شغلی معلمان مقطع ابتدایی شاغل در ناحیه سه شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام شد. پژوهش حاضر از نوع هدف، کاربردی و از نظر روش جزء تحقیقات همبستگی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی این ناحیه به تعداد ۶۸۰ نفر بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان، حجم نمونه ۲۴۶ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده تعیین شد. داده ها با بهره گیری از پرسشنامه های استاندارد بهره وری اچیو هرسی، بلانچارد و گلد اسمیت و مقیاس رضایت از زندگی داینر و همکاران جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام شد و از شاخص های توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و روش های استنباطی شامل آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده و رگرسیون سلسله مراتبی به شیوه بارون-کنی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که رضایت از زندگی توسط تعهد سازمانی، قابل پیش بینی است. بهره وری شغلی توسط تعهد سازمانی، قابل پیش بینی است. بهره وری شغلی توسط رضایت از زندگی، قابل پیش بینی است. رضایت از زندگی به عنوان یک متغیر میانجی نقش معناداری در تقویت رابطه بین تعهد سازمانی و بهره وری شغلی ایفا می کند. این نتایج نشان می دهد که تقویت تعهد سازمانی و ارتقای رضایت از زندگی معلمان می تواند به بهبود عملکرد حرفه ای و افزایش بهره وری شغلی آنان منجر شود.

کلیدواژه ها:

رضایت از زندگی ، بهره وری شغلی.