بررسی نقش هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی بر کیفیت آموزشی

هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی و خودکارآمدی تحصیلی در ارتقای کیفیت آموزشی در مدارس ایران بود. مطالعه حاضر با رویکرد مروری، یافته های پژوهش های انجام شده بین سال های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ را تحلیل کرد تا ارتباط میان هوش مصنوعی، باورهای خودکارآمدی دانش آموزان و کیفیت آموزش مشخص شود. داده ها بر اساس محورهای هوشمندسازی مدارس، انگیزش یادگیری و اثرات روان شناختی فناوری تلفیق گردید. نتایج نشان داد هوش مصنوعی با ایجاد محیط های تعاملی و شخصی سازی شده آموزش، به افزایش انگیزش، تمرکز و اعتماد تحصیلی دانش آموزان کمک کرده است و خودکارآمدی تحصیلی به عنوان متغیر میانجی، رابطه میان استفاده از فناوری و کیفیت آموزش را تقویت می کند. همچنین، تاثیر این فناوری زمانی چشمگیرتر است که معلمان از توانش فناورانه کافی برخوردار باشند. در نتیجه گیری، روشن شد که تلفیق فناوری هوشمند با عوامل روان شناختی یادگیری، مهم ترین مسیر ارتقای کیفیت آموزشی است. توصیه می شود برنامه های توسعه مدارس هوشمند همراه با آموزش زیربنایی برای تقویت خودکارآمدی معلمان و فراگیران اجرا شود.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: هوش مصنوعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، کیفیت آموزشی ، مدارس هوشمند