افزایش علاقه و کاهش بی انگیزگی دانش آموزان در کلاس درس با استفاده از روش تدریس بارش مغزی

این پژوهش با هدف افزایش علاقه مندی و کاهش بی انگیزگی دانش آموزان پایه نهم دخترانه در ناحیه۴ شهرستان تهران، با بهره گیری از روش های فعال یادگیری به ویژه «بارش فکری» انجام شده است. با توجه به اینکه روش های سنتی تدریس موجب کاهش مشارکت و انگیزش یادگیری می شوند، در این تحقیق تلاش شد با استفاده از روش فعال یادگیری ، فضای کلاس درس پویاتر و جذاب تر شود.پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش شناسی، شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر پایه نهم در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ درناحیه ۴ شهرستان تهران بود. با روش نمونه گیری هدفمند، یک مدرسه انتخاب شد و دو کلاس ۱۵ نفره به صورت تصادفی به عنوان گروه آزمایش و کنترل تعیین شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ی انگیزه تحصیلی قلی پور و بهرامی حصاری (۱۳۷۳) بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. مداخله آموزشی شامل اجرای روش بارش فکری در گروه آزمایش توسط معلم بود.تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین استفاده از روش بارش فکری و افزایش انگیزه تحصیلی (F=۱۵.۷)، انگیزه درونی (F=۲۵.۵۳)، انگیزه بیرونی (F=۲۲.۰۲) و کاهش بی انگیزگی (F=۸.۳۹) رابطه معناداری وجود دارد. در نتیجه، روش هبارش مغزی به عنوان یک روش یادگیری فعال می توانند به طور موثری موجب افزایش مشارکت، انگیزش و رضایت دانش آموزان از فرآیند یادگیری شوند و نقش کلیدی در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

انگیزه ، بی انگیزگی تحصیلی ، یادگیری فعال ، بارش مغزی