نقش مراقب سلامت در ارتقای سلامت اجتماعی و پیشگیری از انزوای دانش آموزان در مدارس ابتدایی

سلامت اجتماعی دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های اساسی رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی آنان، نقش مهمی در کیفیت تعاملات بین فردی، اعتماد به نفس و مشارکت در فعالیت های گروهی ایفا می کند. مدارس ابتدایی به عنوان محیط نخستین اجتماعی خارج از خانواده، فرصت مناسبی برای ارتقای سلامت اجتماعی و پیشگیری از انزوای دانش آموزان فراهم می کنند. یکی از عوامل موثر در این زمینه، حضور فعال مراقب سلامت است که با ارائه مراقبت های جسمانی، حمایت های روانی و برنامه های آموزشی مهارت های زندگی، می تواند زمینه رشد اجتماعی سالم و کاهش رفتارهای انزوایی را فراهم نماید.این پژوهش با هدف بررسی نقش مراقب سلامت در ارتقای سلامت اجتماعی و پیشگیری از انزوای دانش آموزان مدارس ابتدایی انجام شد. روش پژوهش به صورت مروری و مبتنی بر تحلیل منابع علمی، مقالات داخلی و خارجی و پایان نامه های مرتبط طراحی شده است. یافته ها نشان می دهد که فعالیت های مراقب سلامت، شامل آموزش مهارت های اجتماعی، هدایت رفتارهای گروهی، ارائه حمایت روانی و تعامل مستمر با معلمان و خانواده ها، موجب افزایش کیفیت روابط اجتماعی، ارتقای مشارکت دانش آموزان در فعالیت های جمعی و کاهش انزوای آنان می شود. همچنین هماهنگی میان مدرسه، خانواده و مراقب سلامت، نقش پیشگیرانه قابل توجهی دارد و به تقویت اعتماد به نفس، رشد روانی و توانایی مدیریت هیجانات دانش آموزان کمک می کند.نتایج این پژوهش بیانگر آن است که حضور فعال مراقب سلامت در مدارس ابتدایی یک ضرورت تربیتی و روان شناختی محسوب می شود و می تواند به شکل موثری سلامت اجتماعی دانش آموزان را ارتقا دهد. همچنین برنامه های آموزشی و حمایتی طراحی شده توسط مراقب سلامت، نقش اساسی در توسعه مهارت های اجتماعی، بهبود تعاملات گروهی و کاهش رفتارهای انزوایی دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

مراقب سلامت ، سلامت اجتماعی ، انزوا ، مدارس ابتدایی ، مهارت های زندگی ، حمایت روانی ، مشارکت اجتماعی