مدیریت کلاس با استفاده از رویکرد سازنده و اثر آن بر تعامل معلم و دانش آموز

مدیریت کلاس یکی از مهم ترین عوامل در بهبود کیفیت فرآیند یاددهی-یادگیری است. در سال های اخیر، رویکرد سازنده به عنوان رویکردی نوین در آموزش، توجه بسیاری از پژوهشگران و معلمان را به خود جلب کرده است. این رویکرد با تاکید بر یادگیری فعال، تعامل اجتماعی، ساخت دانش از طریق تجربه، و نقش فعال دانش آموزان، زمینه را برای بهبود روابط بین معلم و دانش آموز فراهم می کند. مقاله حاضر با هدف بررسی تاثیر مدیریت کلاس مبتنی بر رویکرد سازنده بر تعامل میان معلم و دانش آموز تدوین شده است. در این پژوهش، با روش توصیفی-تحلیلی، مبانی نظری رویکرد سازنده و اصول آن در مدیریت کلاس تبیین شده و سپس اثرات آن بر کیفیت تعامل در محیط های آموزشی تحلیل گردیده است. یافته ها نشان می دهند که بهره گیری از راهبردهای سازنده در مدیریت کلاس می تواند به افزایش مشارکت دانش آموزان، بهبود ارتباط دوسویه، ارتقای حس تعلق به کلاس و کاهش تعارضات آموزشی منجر شود.