بررسی جایگاه دیالکتیک در معماری متن وار

موضوع طراحی معناگرا و دارای هویت در معماری مسئله ای مورد بحث است. در زندگی پست مدرن کنونی که همه چیز پیوسته در حال تغییر است، نیاز به خلق فضاهایی برآمده از مفاهیم پایه هستی برای تعامل انسان با محیط و خلق مداوم رویدادها امری ضروری است. دیالکتیک به عنوان یکی از کنشهای هستی می تواند به مثابه مفهوم در پدیده ها و تبیین روش در مقوله ها نقش ایفا کند.

پژوهش بر پایه توصیفی، تحلیلی و به روش نشانه شناسی تفسیر و تاویل شده و لایه های مختلف وجودی مفاهیم و آثار معماری به روش قیاسی، استقرائی مورد تحلیل قرار گرفته است. سپس مفاهیم با روش دیالکتیکی بازنگری و شیوه های مختلف تعاملات مولفه های دوگانه و روابط آنها واکاوی گردید. در مرحله بعد مفاهیم به دست آمده به صورت موردی در آثار چند معمار برگزیده ایرانی و خارجی مورد آزمون و تفسیر قرار گرفت و نقش دیالکتیک در فضای ذهنی طراح برای خلق یک اثر، مورد خوانش قرار گرفت و نتایج به صورت هرمنوتیکی از آن استخراج گردید.

در نهایت این پژوهش در فرایند واکاوی آثار و بررسی روابط مولفه های متقابل و متعامل، به انواع دیالکتیک موجود در متن و نوع تعامل آنها در آثار معماری، که بیانگر پیوند وجودی انسان با طبیعت و هستی است، دست یافت که قابلیت تطبیق و تجسم بخشی به مولفه های مفهومی موثر در فرایند طراحی، خوانش متن آثار و پتانسیل هویت بخشی به فضاهای معماری در زندگی کنونی که پیوسته در حال نوزایی ست را دارد

کلیدواژه ها:

دیالکتیک ، متن ، آثار معماری ، خوانش ، فضا