شناسایی و رتبه بندی صنایع کوچک و متوسط اولویت دار استان گیلان بر مبنای شاخص های مالی به روش بهترین–بدترین (BWM)

سابقه و هدف: شتاب فزاینده جهانی شدن و رقابت مناطق برای جذب سرمایه گذاری، شناسایی و اولویت بندی صنایع را به ضرورتی اساسی در برنامه ریزی توسعه ای بدل کرده است. استان گیلان باوجود ظرفیت های متنوع، به دلیل محدودیت منابع نیازمند رویکردی علمی برای تعیین صنایع اولویت دار است. این پژوهش باهدف شناسایی و رتبه بندی رشته صنایع استان از منظر شاخص های مالی انجام شد.روش: پژوهش کاربردی و توصیفی–تحلیلی بوده و با رویکرد تصمیم گیری چندمعیاره و روش بهترین–بدترین (BWM) انجام گرفت. پس از مرور ادبیات و مصاحبه با خبرگان، چهار شاخص مالی نهایی شد و داده ها از ۳۸ خبره دانشگاهی و صنعتی گردآوری گردید.یافته ها: نتایج نشان داد «عملکرد مالی» با وزن ۰.۴۳۰ مهم ترین شاخص است. صنایع فناوری پیشرفته، دارویی و غذایی بالاترین اولویت و صنایع مصالح ساختمانی و قطعات خودروسازی کمترین جذابیت را داشتند.نتیجه گیری: مدل ارائه شده با تاکید بر شاخص های مالی و روش BWM، ابزاری تحلیلی برای سیاست گذاران در تخصیص بهینه منابع و ارتقای جایگاه اقتصادی استان گیلان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

Priority Industries ، Financial Indicators ، Best-Worst Method (BWM) ، Guilan Province ، Multi-Criteria Decision-Making (MCDM)