مصالح و تجربه حسی معماری داخلی پیتر زومتور (مطالعه موردی: سه اثر)

در معماری معاصر، تجربه ی حسی فضا یکی از ابعاد کلیدی در طراحی داخلی به شمار می رود. مصالح به عنوان یکی از موثرترین عوامل شکل دهنده فضا، نقشی فراتر از ساختار و عملکرد ایفا کرده و می توانند واسطه ای برای انتقال حس، معنا و ادراک باشند. این پژوهش با هدف بررسی نقش مصالح در شکل گیری تجربه ی حسی در معماری داخلی، به تحلیل سه نمونه ی شاخص از آثار پیتر زومتور شامل حمام ترمه والس، کلیسای برادرکلاوس و موزه کلومبا پرداخته است. پرسش اصلی تحقیق آن است که مصالح در این آثار چگونه از عنصری ساختمانی به ابزاری برای خلق معنا و ادراک فضایی تبدیل می شوند. روش تحقیق به صورت کیفی و توصیفی- تحلیلی انجام شده و اطلاعات از طریق مطالعات کتابخانه ای و تحلیل جداول تطبیقی گردآوری شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد زومتور با انتخاب آگاهانه مصالح و توجه به ویژگی های حسی آن ها همچون بافت، رنگ، دما، نور و صوت، فضاهایی خلق کرده که کاربر را به تجربه ای ادراکی، عاطفی و ذهنی دعوت می کند. در هر سه اثر، مصالح تنها سازنده ی کالبد نیستند، بلکه زبان بیان معنا، حافظه و اتمسفر فضا به شمار می روند. در پایان می توان گفت مصالح در آثار زومتور به مثابه ابزاری برای فعال سازی حواس و خلق تجربه ی زیسته ی معماری عمل می کنند و حضور کاربر در فضا را به امری شخصی، شهودی و عمیق تبدیل می سازند.

کلیدواژه ها:

مصالح ، تجربه حسی ، معماری داخلی ، پیتر زومتور ، ادراک حسی