تبیین نحوه استفاده از اراضی قهوه ای در راستای رویکرد پایداری اکولوژیک

اراضی قهوه ای، به عنوان منابع باارزش و دارای پتانسیل بالا در بافت های شهری، نقش کلیدی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار ایفا می کنند. برنامه ریزی صحیح برای احیاء و توسعه مجدد این سایت ها، با جلوگیری از پراکنده رویی و استفاده بهینه از زیرساخت های موجود، می تواند در کوتاه مدت و بلندمدت مزایای متعددی همچون باززنده سازی بافت های فرسوده، ایجاد مسکن، افزایش عواید شهرداری ها و ارتقای کیفیت محیط زیست و عدالت اجتماعی را به همراه داشته باشد. علاوه بر این، احیای هدفمند اراضی قهوه ای می تواند به عنوان یک راه حل کارآمد برای مقابله با مشکلات ناشی از گسترش افقی بی رویه و مهار پراکنده رویی شهری عمل کرده و به توقف مصرف بی رویه زمین های بکر منجر شود.پژوهش حاضر با هدف تبیین راهکارهای استفاده بهینه از اراضی قهوه ای در راستای پایداری اکولوژیک انجام شده است. این تحقیق از نوع پژوهش های کاربردی و به شیوه کیفی طراحی گردیده است. در این راستا، ۲۸ مقاله مرتبط با موضوع انتخاب شده و تجزیه و تحلیل محتوای آن ها با استفاده از روش تحلیل محتوا و کدگذاری باز و نرم افزار مکس کیودا انجام شد. مقالات بررسی شده در چهار دسته اصلی طبقه بندی گردیدند: احیاء و توسعه مجدد اراضی قهوه ای، آلودگی محیطی و تاثیرات آن بر اقلیم و اکوسیستم، پایداری زیست محیطی و اقتصادی، و فناوری های مرتبط. نتایج نشان داد که بیشترین توجه در پژوهش ها به احیاء و توسعه اراضی قهوه ای معطوف بوده است.

کلیدواژه ها:

اراضی قهوه ای ، پایداری اکولوژیک ، توسعه مجدد ، پایداری زیست محیطی ، استفاده مجدد