بررسی مدیریت دانش فناوری محور مبتنی بر هوش مصنوعی، نوآوری و ارائه خدمات الکترونیکی در شهرهای هوشمند براساس نقش تعدیل کننده دولت الکترونیکی

هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه کمی بین مدیریت دانش فناوری محور، نوآوری، دولت الکترونیک و عملکرد شهر هوشمند با استفاده از نظریه علم خدمات مبتنی بر مدیریت دانش و تئوری انتشار نوآوری است. پژوهش های قبلی ارتباط بین مدیریت دانش، نوآوری، دولت الکترونیکی و ارائه خدمات الکترونیکی را بیان کرده اند. ما معتقدیم که اینها نه تنها ارتباطات مستقیم بلکه روابط زمینه ای و تعاملی هستند، بنابراین اهمیت نوآوری را به عنوان واسطه ای بین مدیریت دانش و ارائه خدمات الکترونیکی بررسی کردیم. علاوه بر این، ما تاثیر تعدیل کننده دولت الکترونیکی را بر رابطه بین نوآوری و ارائه خدمات الکترونیکی ارزیابی کردیم. این پژوهش نشان می دهد که روابط مستقیم و غیرمستقیم برای یکدیگر سودمند هستند. بنابراین، تجزیه و تحلیل تعامل آن ها می تواند به مدل سازی روابط بین مدیریت دانش، نوآوری، دولت الکترونیکی و ارائه خدمات الکترونیکی کمک کند. ما یک پرسشنامه نظرسنجی بر روی جمعیت مدیران دولتی، کارآفرینان و شهروندان از کلان شهرها برای نمونه گیری داده ها اجرا شد و از SPSS برای تجزیه و تحلیل داده های ۵۶۹ شرکت کننده از کشورهای ایران، پاکستان، ژاپن و بنگلادش استفاده شده است. بر اساس تجزیه و تحلیل دریافتیم که روابط مستقیم زمینه ای هستند. زیرا نوآوری واسطه رابطه بین مدیریت دانش و ارائه خدمات الکترونیکی است و دولت الکترونیک نقش تعدیل کننده ای در رابطه بین نوآوری و ارائه خدمات الکترونیکی دارد. براساس نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل کمی، تمام فرضیه های پیشنهادی ما در این پژوهش به طور معنی داری تایید شدند.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش فناوری محور ، نوآوری ، دولت الکترونیک ، ارائه خدمات الکترونیکی ، عملکرد شهر هوشمند