روانشناسی شخصیت گورکن در داستان شعری «حفار القبور» و آیدین در رمان «سمفونی مردگان» براساس نظریه مثبت نگر مارتین سلیگمن

توجه به جنبه های مختلف یک اثر ادبی از ویژگی مکتب های نقد جدید ادبی است که با استفاده از جدیدترین دستاوردهای علوم انسانی، ابعاد و خوانش متفاوتی را از آثار ادبی برجای می گذارند. توجه به عناصر متنوع و مختلف آثار به ویژه شخصیت در نقد روانشناسی به ویژه نظریه مثبتگرای مارتین سلیگمن مورد مداقه قرار گرفته است. پژوهش پیش رو با تکیه بر مبانی ن مکتب آمریکایی ادبیات تطبیقی به مقایسه شخصت گورکن در داستان شعری "حفار القبور" اثر بدر شاکر السیاب با شخصیت آیدین در رمان"سمفونی مردگان" عباس معروفی پرداخته است. این مقاله ضمن کاربست نظریه مثبت گرای مارتین سلیگمن در آثار یاد شده، در جهت پاسخگویی به سوالات پژوهش، نقاط اشتراک و اختلاف دو نویسنده و اسباب و علل آن را با روش توصیفی تحلیلی مورد بررسی قرار داد. نتایج پژوهشگر بیانگر آن است که منفی گرایی و شخصیت های اصلی داستان های السیاب و معروفی نه تنها ریشه در تاثیر و تاثر دو نویسنده از یکدیگر ندارد بلکه ریشه در تجربه های مشترک صادقانه ای است که از دو جامعه ایران و عراق از خود در افراد به یادگار گذاشته اند. با این تفاوت که شخصیت های داستان حفار القبورعلت منفی گرایی را در کمبودهای ناشی از جنگ فقر و فساد تعریف کرده اند در حالیکه اورهان علاوه بر تلقی نادرست از مفهوم عدالت، کمبودهای عاطفی و خانوادگی را با مثبتگرایی گره زده است.با این تفاوت که شخصیت های داستان حفار القبورعلت منفی گرایی را در کمبودهای ناشی از جنگ فقر و فساد تعریف کرده اند در حالیکه اورهان علاوه بر تلقی نادرست از مفهوم عدالت، کمبودهای عاطفی و خانوادگی را با مثبتگرایی گره زده است.

کلیدواژه ها:

روانشناسی شخصیت ، سیاب ، عباس معروفی ، حفار القبور ، سمفونی مردگان ، سلیگمن