تاثیر منابع معدنی و آلی فسفر و آنزیم فیتاز بر عملکرد تولید، کیفیت تخم مرغ و قابلیت هضم ظاهری و حقیقی ایلئومی فسفر در مرغ های تخم گذار

هدف: این آزمایش به منظور بررسی تاثیر منابع فسفر و آنزیم فیتاز بر عملکرد تولید، کیفیت تخم مرغ و تعیین ضرایب قابلیت هضم فسفر در مونو و دی کلسیم فسفات و پودر گوشت و استخوان در مرغ های تخم گذار انجام شد. روش پژوهش: از تعداد ۲۸۸ قطعه مرغ تخم گذار سویه لوهمن (LSL-lite) در قالب آزمایش فاکتوریل ۲×۳ با سه منبع فسفر (پودر گوشت و استخوان، مونو کلسیم فسفات و دی کلسیم فسفات) و دو سطح آنزیم (بدون آنزیم، با ۴۰۰ واحد آنزیم فیتاز در کیلوگرم جیره)، بر پایه طرح کاملا تصادفی با شش تیمار، هشت تکرار و شش مرغ در هر تکرار از سن ۵۰ تا ۶۲ هفتگی استفاده شد. قابلیت هضم ظاهری و حقیقی ایلئومی و ابقای ظاهری فسفر با استفاده از جیره های نیمه خالص بر پایه ذرت اندازه گیری شد. یافته ها: ضرایب قابلیت هضم حقیقی ایلئومی فسفر در دی و مونو کلسیم فسفات و پودر گوشت و استخوان، به ترتیب ۰/۴۴، ۴/۴۳ و ۷/۴۰ درصد در مرغ های تخم گذار در سن ۶۲ هفتگی بود و این ضرایب در جیره های دارای مونو و دی کلسیم فسفات بیش تر از پودر گوشت و استخوان بود و افزودن آنزیم فیتاز قابلیت هضم فسفر را افزایش داد (۰۵/۰P<). اثرات متقابل منبع فسفر و آنزیم فیتاز بر تولید، وزن و توده تخم و هم چنین مصرف خوراک معنی دار بود (۰۵/۰P < )، به طوری که درصد تولید تخم در مرغ های تغذیه شده با دی کلسیم فسفات حاوی فیتاز و پودر گوشت و استخوان حاوی فیتاز ، بیش تر از مرغ های تغذیه شده با جیره حاوی دی کلسیم فسفات و مونو کلسیم فسفات حاوی آنزیم فیتاز بود (۰۵/۰P <). افزودن فیتاز به جیره حاوی دی کلسیم فسفات، تولید و وزن تخم مرغ را افزایش داد (۰۵/۰P <). نسبت به سایر گروه ها، مرغ های تغذیه شده با جیره دارای مونوکلسیم فسفات با و بدون آنزیم فیتاز بیش ترین مصرف خوراک را داشتند (۰۵/۰P <). نسبت به سایر گروه ها، وزن تخم در مرغ های تغذیه شده با جیره دارای مونوکلسیم فسفات مشاهده شد (۰۵/۰P <). توده تخم مرغ تولیدی در پرندگان تغذیه شده با مونو کلسیم فسفات و دی کلسیم فسفات به همراه آنزیم فیتاز، کم تر از سایر تیمارهای آزمایشی بود (۰۵/۰P<). در مقایسه با جیره بدون آنزیم فیتاز، افزودن آنزیم فیتاز و در مقایسه با پودر گوشت و استخوان، گنجاندن مونو و دی کلسیم فسفات در جیره، رنگ زرده را بهبود بخشیدند (۰۵/۰P<). نتیجه گیری: به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از دی و مونو کلسیم فسفات در جیره های مرغ های تخم گذار بهتر از پودر گوشت و استخوان می باشد و آنزیم فیتاز بر قابلیت هضم فسفر و تولید تخم مرغ در جیره های دارای دی کلسیم فسفات و پودر گوشت و استخوان تاثیرگذارتر بود.

کلیدواژه ها:

مرغ تخمگذار ، پودرگوشت و استخوان ، دی کلسیم فسفات ، مونوکلسیم فسفات ، قابلیت هضم ایلئومی