تاثیر اقلیم کار_فضای فیزیکی کلاس،سر و صدا ،دما و ... بر تدریس و یادگیری از نظر معلمان

این پژوهش با هدف بررسی عمیق و جامع تاثیر اقلیم کار و مولفه های فضای فیزیکی کلاس درس (شامل سر و صدا، دما، تهویه، نورپردازی، رنگ و چیدمان) بر کارایی تدریس معلمان و کیفیت فرآیند یادگیری دانش آموزان، از منظر و تجربیات زیسته معلمان ایرانی، انجام شده است. علی رغم اذعان به اهمیت محتوای آموزشی و صلاحیت های فردی معلمان، محیط کالبدی آموزش اغلب به عنوان یک متغیر ثانویه نادیده گرفته می شود؛ در حالی که به عقیده معلمان، این محیط به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر عوامل کلیدی نظیر تمرکز، انگیزه، سلامت روان و فرسودگی شغلی تاثیر می گذارد.روش پژوهش (فرضی) به صورت یک مطالعه توصیفی-تحلیلی با رویکرد آمیخته (کمی و کیفی) طراحی شده است. داده ها از طریق پرسشنامه های محقق ساخته و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با نمونه ای از معلمان مجرب در مقاطع مختلف تحصیلی جمع آوری شده است.یافته های کلیدی (فرضی) نشان می دهد که از نظر معلمان، سر و صدای محیطی و آکوستیک نامناسب کلاس به عنوان مهم ترین عامل مخل، منجر به افزایش استرس صوتی، کاهش وضوح صدای معلم، و در نتیجه، افت چشمگیر درک مطالب دانش آموزان می شود. همچنین، نوسانات شدید دما و تهویه نامطلوب، علاوه بر ایجاد خستگی و خواب آلودگی در دانش آموزان، مستقیما بر سلامت فیزیکی و توانایی معلم برای حفظ انرژی تدریس در طول روز اثر می گذارد. معلمان همچنین بر این باورند که چیدمان انعطاف پذیر و نور طبیعی کافی باعث افزایش تعاملات کلاسی، تسهیل روش های تدریس فعال و تقویت روحیه مشارکت جویی در میان دانش آموزان می گردد. در نهایت، فقدان استانداردهای ارگونومیک در محیط آموزشی، کیفیت تجربه آموزشی را هم برای مجری (معلم) و هم برای گیرنده (دانش آموز) به طور جدی تضعیف می کند.نتیجه گیری این پژوهش بر لزوم بازنگری در طراحی و مدیریت فضاهای آموزشی تاکید دارد؛ به گونه ای که دیدگاه ها و تجربیات معلمان به عنوان کاربران اصلی و در خط مقدم فرآیند آموزش، در برنامه ریزی های کلان آموزشی و ساخت وساز مدارس در اولویت قرار گیرد تا محیطی مساعد برای تحقق اهداف بهینه سازی تدریس و یادگیری فراهم شود.