نقش میکرویادگیری در افزایش ماندگاری دانش و کاهش بار شناختی دانش آموزان

میکرویادگیری به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، با ارائه محتوای کوتاه، هدفمند و قابل پردازش، توانسته است فرآیند یادگیری را برای دانش آموزان ساده و موثر سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر میکرویادگیری بر ماندگاری دانش و کاهش بار شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این تحقیق از نوع کمی-توضیحی بوده و جامعه آماری آن شامل ۱۵۰ دانش آموز با نمونه گیری تصادفی ساده است. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه بار شناختی، آزمون ماندگاری دانش و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان بودند. داده ها با استفاده از آزمون های آماری مختلف تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش های مبتنی بر میکرویادگیری موجب افزایش معنادار حافظه بلندمدت دانش آموزان و کاهش فشار شناختی ناشی از حجم و پیچیدگی اطلاعات می شود. همچنین مشارکت فعال و انگیزه یادگیری دانش آموزان در این روش افزایش یافته و مهارت های خودتنظیمی آن ها در یادگیری تقویت شده است. با این حال، محدودیت هایی از جمله نیاز به آموزش تخصصی معلمان و مشکلات فنی برخی دانش آموزان مشاهده شد. این نتایج همسو با نظریه های روان شناسی شناختی، علوم اعصاب و مطالعات پیشین پیامدهای مثبت میکرویادگیری را در بهبود کیفیت آموزش نشان می دهد. توصیه می شود نهادهای آموزشی با تقویت زیرساخت های فناوری و آموزش تخصصی معلمان زمینه بهره برداری کامل از میکرویادگیری را فراهم آورند تا آموزش موثرتر و دانش آموزان موفق تری تربیت شود.

کلیدواژه ها:

میکرویادگیری ، بار شناختی ، ماندگاری دانش ، یادگیری خودتنظیمی ، آموزش ابتدایی