جایگاه روایت در داستان نویسی مدرن عربی: از نجیب محفوظ تا الطیب صالح

این مقاله به تحلیل جایگاه روایت در داستان نویسی مدرن عربی، با تمرکز ویژه بر دو نویسنده برجسته، نجیب محفوظ و الطیب صالح، می پردازد. در دنیای ادبیات عربی معاصر، روایت به عنوان یکی از ارکان اصلی در ساختار داستان ها شناخته می شود که از طریق آن می توان پیچیدگی های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جوامع عربی را به تصویر کشید. از این رو، این مقاله قصد دارد با تحلیل دقیق آثار مهم این دو نویسنده، شامل رمان های «زقاق المدق» و «موسم الهجره الی الشمال»، ویژگی های مختلف روایتی مانند زاویه دید، ساختار زمانی، شخصیت پردازی و زبان را مورد بررسی قرار دهد. همچنین، مقاله به مقایسه تطبیقی این دو نویسنده می پردازد تا شباهت ها و تفاوت های سبکی و تکنیکی آنها را در استفاده از روایت در پردازش مسائل اجتماعی و فرهنگی نشان دهد. علاوه بر این، این تحقیق به بررسی تاثیرات اجتماعی و سیاسی که در روایت های این نویسندگان نهفته است، پرداخته و نشان می دهد که چگونه هرکدام از این نویسندگان با استفاده از تکنیک های روایی، آثار خود را به ابزاری برای نقد و تحلیل اجتماع تبدیل کرده اند. هدف اصلی مقاله، معرفی و بررسی تاثیرات روایت در داستان نویسی مدرن عربی و روشن ساختن جایگاه این تکنیک در آثار دو نویسنده برجسته معاصر است.

کلیدواژه ها:

روایت ، ادبیات عربی ، نجیب محفوظ ، الطیب صالح ، رمان مدرن عربی ، زاویه دید ، شخصیت پردازی ، مقایسه تطبیقی ، داستان نویسی ، ادبیات معاصر عربی