بررسی رابطه بین سبک فرزندپروری والدین و اضطراب اجتماعی در دانش آموزان مقطع متوسطه

اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از رایج ترین مشکلات روانی در دوران نوجوانی شناخته می شود که می تواند تاثیرات منفی گسترده ای بر جنبه های مختلف زندگی فردی و اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. این اختلال اغلب باعث کاهش اعتماد به نفس، ایجاد مشکلات در برقراری ارتباطات اجتماعی، افت تحصیلی و افزایش مشکلات روانی می شود. از سوی دیگر، سبک فرزندپروری والدین به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رشد روانی و اجتماعی نوجوانان شناخته شده است. پژوهش های پیشین نشان داده اند که نحوه تعامل والدین با فرزندانشان، میزان حمایت و نظارت آن ها می تواند به طور مستقیم بر سلامت روانی و میزان اضطراب اجتماعی نوجوانان تاثیرگذار باشد. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین سبک فرزندپروری والدین و اضطراب اجتماعی دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود و نمونه شامل ۳۰۰ دانش آموز مقطع متوسطه از شهر شوشتر بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد سبک فرزندپروری (شامل سبک های اقتدارگرایی، استبدادی و سهل گیرانه) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون انجام گرفت. نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری اقتدارگرایی والدین با کاهش معنی دار اضطراب اجتماعی دانش آموزان رابطه دارد، به گونه ای که والدین مقتدر با ایجاد فضای حمایت گرایانه و قوانین منطقی به کاهش استرس های اجتماعی نوجوانان کمک می کنند. در مقابل، سبک استبدادی که با سخت گیری بیش از حد و کمبود حمایت عاطفی همراه است، رابطه مثبت و معنی داری با افزایش اضطراب اجتماعی دانش آموزان داشت. همچنین سبک سهل گیرانه که کمترین میزان نظارت و محدودیت را داراست، نیز به طور مثبت با اضطراب اجتماعی ارتباط داشت، اگرچه شدت این رابطه نسبت به سبک استبدادی کمتر بود.این یافته ها اهمیت توجه به شیوه های فرزندپروری را در پیشگیری و کاهش مشکلات اضطراب اجتماعی دانش آموزان برجسته می سازد و پیشنهاد می شود آموزش هایی برای والدین در جهت ارتقاء سبک های فرزندپروری مقتدرانه ارائه شود تا سلامت روانی نوجوانان تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، اضطراب اجتماعی ، نوجوانان ، مقطع متوسطه ، سلامت روان