بررسی اهمیت و ضرورت خودکارآمدی و خودتنظیمی و تاثیرات آن بر دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 111
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFETTRR01_1167
تاریخ نمایه سازی: 23 مهر 1404
چکیده مقاله:
در دنیای امروز، با پیشرفت های علمی، فناوری و پیچیده تر شدن مسائل اجتماعی و فردی، نقش آموزش و پرورش در پرورش انسان هایی توانمند، مسئول و آگاه بیش از پیش اهمیت یافته است. دیگر صرفا انتقال دانش به دانش آموزان کافی نیست، بلکه آموزش باید زمینه ساز رشد توانمندی های شناختی، هیجانی، رفتاری و اجتماعی آنان باشد. در این میان، دو مفهوم بنیادین یعنی خودکارآمدی و خودتنظیمی به عنوان دو مهارت کلیدی و اثرگذار در فرایند یادگیری و رشد شخصیتی دانش آموزان، نقش بسزایی ایفا می کنند. این دو مولفه نه تنها با موفقیت تحصیلی بلکه با سلامت روان، انگیزش درونی، مسئولیت پذیری و توانایی مقابله با چالش های زندگی ارتباط مستقیم دارند. خودکارآمدی، مفهومی است که نخستین بار توسط آلبرت بندورا، نظریه پرداز مشهور روان شناسی اجتماعی، مطرح شد. وی خودکارآمدی را به عنوان باور فرد نسبت به توانایی خود در انجام موفقیت آمیز یک وظیفه یا حل یک مسئله تعریف کرد. این باورهای درونی، به شدت بر نوع نگرش فرد، سطح تلاش، میزان پشتکار در مواجهه با دشواری ها، و حتی چگونگی مقابله با شکست تاثیر می گذارند. دانش آموزانی که از سطح بالایی از خودکارآمدی برخوردارند، در مواجهه با مسائل آموزشی، خود را قادر به یادگیری و موفقیت می دانند و با انگیزه بیشتری به تلاش می پردازند. آنان حتی در صورت بروز ناکامی، آن را موقتی تلقی کرده و از تلاش دست نمی کشند، بلکه با اعتماد به نفس بیشتر مسیر رشد و پیشرفت خود را ادامه می دهند. در کنار خودکارآمدی، خودتنظیمی به عنوان یکی از ارکان یادگیری موثر مطرح است. خودتنظیمی به توانایی فرد برای برنامه ریزی، نظارت، هدایت و ارزیابی رفتار و عملکرد خود اطلاق می شود. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی اهمیت و ضرورت خودکارآمدی و خودتنظیمی و تاثیرات آن بر دانش آموزان شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که آموزش مهارت های خودکارآمدی و خودتنظیمی می تواند به طور چشمگیری عملکرد تحصیلی دانش آموزان را بهبود بخشد. چنین آموزش هایی سبب می شود دانش آموزان نقش فعال تری در یادگیری خود ایفا کنند، مسئولیت بیشتری در قبال موفقیت خود بپذیرند و برای دستیابی به اهداف بلندمدت، با انگیزه، صبور و خلاق گام بردارند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان