از کلاس های خشک تا یادگیری پویا : ( بررسی روش های تدریس سنتی و فعال در دوره ابتدایی)

پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی روش های تدریس سنتی و فعال در دوره ابتدایی می پردازد. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده و یافته های آن نشان می دهد روش های سنتی شامل تدریس مستقیم، سخنرانی و کتاب محور در انتقال مفاهیم پایه موثرتر عمل می کنند، درحالی که روش های فعال مانند یادگیری پروژه ای، مشارکتی و بازی محور در توسعه مهارت های شناختی سطح بالا و شایستگی های اجتماعی کارآمدتر هستند. پژوهش حاضر الگوی تلفیقی چرخشی (۷۰% فعال-۳۰% سنتی) را با تاکید بر توالی مناسب فعالیت ها، ارزشیابی چندبعدی و استفاده هوشمند از فناوری پیشنهاد می دهد. این الگو با درنظرگرفتن تفاوت های فردی و تناسب با اهداف یادگیری طراحی شده است. نتایج نشان می دهد ترکیب متعادل این روش ها می تواند به بهبود معنادار یادگیری در حیطه های دانشی، مهارتی و نگرشی منجر شود. از نوآوری های این پژوهش می توان به ارائه چارچوب عملیاتی شامل نسبت بهینه ترکیب، توالی زمانی و معیارهای ارزشیابی اشاره کرد. یافته های این مطالعه برای برنامه ریزی درسی، آموزش معلمان و تولید محتوا قابل استفاده است، هرچند نیاز به بومی سازی براساس شرایط مدارس مختلف دارد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس سنتی ، روش های فعال ، تلفیق آموزشی ، دوره ابتدایی.