نقش آموزگار ابتدایی در به کارگیری ارزیابی های عملکردمحور به جای امتحانات سنتی برای سنجش واقعی پیشرفت تحصیلی

ارزشیابی عملکردمحور به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی، به جای تمرکز بر نمره محوری و امتحانات سنتی، بر فرایند یادگیری، مهارت ها و توانمندی های عملی دانش آموزان تاکید دارد. این مقاله به بررسی نقش آموزگاران ابتدایی در به کارگیری این نوع ارزشیابی در کلاس های درس پرداخته و مزایا، چالش ها و راهبردهای توانمندسازی معلمان را مورد تحلیل قرار می دهد. یافته ها نشان می دهند که ارزشیابی عملکردمحور موجب افزایش انگیزه درونی، تقویت مهارت های حل مسئله، کاهش اضطراب و فشار روانی ناشی از امتحانات، و بهبود ارتباط بین معلم و دانش آموز می شود. با این حال، اجرای موفق این رویکرد با چالش هایی نظیر کمبود دانش تخصصی معلمان، محدودیت های زمانی و منابع، و مقاومت های ساختاری مواجه است. بنابراین، برای موفقیت در پیاده سازی ارزشیابی عملکردمحور، نیاز به برنامه های آموزشی تخصصی برای معلمان، حمایت های ساختاری، و ایجاد فضای مناسب در مدارس می باشد. این مقاله تاکید می کند که توانمندسازی معلمان در این زمینه گامی کلیدی در ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی و بهبود فرآیندهای یادگیری دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی عملکردی ، معلم ابتدایی ، فرایند یادگیری ، توانمندسازی حرفه ای ، موانع اجرایی