بازی های آموزشی ونقش آن ها در بهبود تعاملات کلاس وکاهش اضطراب در کودکان با اختلالات یادگیری

هدف این پژوهش بررسی تاثیر بازی های آموزشی بر بهبود تعاملات اجتماعی در کلاس و کاهش اضطراب در کودکان دارای اختلالات یادگیری است. با توجه به اهمیت فضای امن و مشارکتی برای رشد روانی و شناختی این گروه از دانش آموزان، پژوهش حاضر تلاش دارد تا نقش بازی را به عنوان ابزاری درمانی و آموزشی مورد تحلیل قرار دهد.روش پژوهش از نوع کیفی-توصیفی بوده و با بهره گیری از مشاهده مشارکتی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و والدین، و تحلیل رفتار کودکان در محیط کلاس انجام شده است. جامعه آماری شامل ۲۰ کودک با اختلالات یادگیری در پایه های ابتدایی مدارس شهر تهران بوده که در طی یک دوره سه ماهه در فعالیت های بازی محور شرکت داشتند.مدل تحلیل مطالب بر اساس رویکرد تحلیل مضمون (Thematic Analysis) صورت گرفت که در آن داده ها به صورت کدگذاری باز، محوری و انتخابی دسته بندی شدند. نتایج نشان داد که بازی های آموزشی نه تنها موجب افزایش تعاملات مثبت بین کودکان و هم کلاسی ها شد، بلکه به طور معناداری سطح اضطراب آن ها را در موقعیت های آموزشی کاهش داد. همچنین، معلمان گزارش دادند که فضای کلاس پس از اجرای این برنامه ها، مشارکتی تر، آرام تر و پذیرنده تر شده است.این یافته ها نشان می دهد که بازی های آموزشی می توانند به عنوان راهبردی موثر در طراحی محیط های یادگیری فراگیر و حمایت گر برای کودکان با نیازهای ویژه مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، تعاملات کلاسی ، اضطراب ، اختلالات یادگیری