تحلیل اثر محیط یادگیری حمایتگر بر احساس امنیت روانی و جرات مندی اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی و تحلیل اثر محیط یادگیری حمایتگر بر احساس امنیت روانی و جرات مندی اجتماعی دانش آموزان ابتدایی شهر گرگان است. در سال های اخیر، نظام های آموزشی به ویژه در مقطع ابتدایی، بیش از گذشته به اهمیت عوامل عاطفی، هیجانی و اجتماعی در فرایند یادگیری توجه نشان داده اند. در همین راستا، پژوهش حاضر می کوشد تا به پرسش اصلی پاسخ دهد که آیا ایجاد محیط یادگیری حمایتگر و امن در مدارس ابتدایی می تواند سطح امنیت روانی دانش آموزان را افزایش داده و جرات مندی اجتماعی آنان را تقویت کند یا خیر.روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی شهر گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، تعداد ۲۵۰ نفر از آنان به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه «محیط یادگیری حمایتگر» (ویلکینسون و همکاران، ۲۰۱۱)، پرسشنامه «احساس امنیت روانی» (نیومن، ۲۰۱۵) و مقیاس «جرات مندی اجتماعی» (لنگ، ۲۰۱۳) بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شد.یافته ها نشان داد که بین مولفه های محیط یادگیری حمایتگر (حمایت هیجانی معلم، روابط دوستانه همسالان، فضای امن مدرسه و احساس تعلق) با امنیت روانی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که محیط یادگیری حمایتگر پیش بینی کننده قوی برای ارتقاء جرات مندی اجتماعی دانش آموزان است.بر اساس نتایج، تقویت محیط های یادگیری مبتنی بر حمایت، درک متقابل، احترام متقابل و ارتباط عاطفی سازنده میان معلمان و دانش آموزان، می تواند نقش بسزایی در کاهش اضطراب، افزایش احساس امنیت و رشد مهارت های جرات مندی در کودکان داشته باشد. بنابراین، توصیه می شود در برنامه ریزی های آموزشی و کارگاه های معلمان، آموزش مهارت های ایجاد محیط های حمایتی و عاطفی در کلاس درس به عنوان یکی از اولویت های تربیتی در مدارس ابتدایی استان گلستان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری حمایتگر ، امنیت روانی ، جرات مندی اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، تعامل معلم و دانش آموز