نقش خانواده در پشتیبانی یادگیری دیجیتال: الگوی همکاری مدرسه خانواده با تاکید بر سلامت روان

این مقاله به واکاوی نقش خانواده در پشتیبانی یادگیری دیجیتال با تمرکز ویژه بر سلامت روان دانش آموزان می پردازد و کوشیده می شود الگویی کارآمد برای همکاری مدرسه–خانواده تبیین شود. هدف، تبیین سازوکارهای موثر مشارکت والدین در کنار معلم و مشاور برای تقویت خودتنظیمی، انگیزش، تاب آوری هیجانی و پیشرفت تحصیلی در محیط های برخط و ترکیبی است. روش تحقیق به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مرور منظم مقالات معتبر انجام شده است و با دسته بندی مضامین کلیدی، عناصر الگوی همکاری استخراج شده اند. نتایج نشان می دهد ارتقای سواد دیجیتال والدین، طراحی روتین های خانگی پشتیبان، ارتباط چندکاناله شفاف با مدرسه، توازن استفاده از صفحه نمایش با خواب و فعالیت بدنی، و برنامه های پیشگیرانه برای آزار سایبری، به طور معناداری اضطراب را کاهش می دهد، احساس کارآمدی و پیگیری تکالیف را افزایش می دهد و شکاف های دسترسی را محدود می کند. همچنین به کارگیری داشبوردهای پیشرفت با دسترسی خانواده، بازخورد توصیفی، و راهنمایی های ساده برای مراقبت هیجانی در خانه، هم سویی مدرسه و خانواده را تقویت می کند. بر پایه این شواهد، الگوی پیشنهادی شامل نقش ها و مسئولیت های روشن، پروتکل های ارتباطی، حمایت هدفمند از خانواده های کم برخوردار و برنامه رشد حرفه ای معلمان است که می تواند بهبود پایدار در رفاه دیجیتال و نتایج یادگیری ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

خانواده ، یادگیری دیجیتال ، سلامت روان ، همکاری مدرسه–خانواده ، سواد دیجیتال والدین ، رفاه دیجیتال