آسیب شناسی امور پرورشی در مدرسه و آموزش و پرورش
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 149
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFETTRR01_984
تاریخ نمایه سازی: 23 مهر 1404
چکیده مقاله:
امور پرورشی به عنوان رکن اساسی تربیت دانش آموزان مبتنی بر ارزشهای دینی، اخلاقی و ملی، با چالشهای ساختاری و اجرایی متعددی مواجه است. احیای امور پرورشی مستلزم تحول در سه حوزه ساختار، اجرا و انگیزش است. راهکارهای پیشنهادی با ترکیب رویکردهای نوین فناورانه و حفظ اصالتهای تربیتی، قابلیت کاهش شکاف بین اهداف تعریف شده و عملکرد جاری را دارا هستند .آسیب شناسی امور پرورشی در مدرسه به معنای شناسایی و تحلیل مشکلات و چالش هایی است که می تواند بر روند پرورش و تعلیم دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. این مشکلات می توانند در زمینه های مختلفی از جمله ساختار آموزشی، روش های تدریس، ارتباطات اجتماعی، و منابع انسانی و مالی ظهور پیدا کنند. در زیر به برخی از این مسائل و آسیب ها اشاره می شود:۱. عدم هماهنگی بین اهداف آموزشی و پرورشی: گاهی اوقات اهداف پرورشی با اهداف آموزشی هم راستا نیستند و این عدم هماهنگی می تواند باعث ایجاد بی انگیزگی در دانش آموزان شود.۲. کمبود منابع آموزشی و پرورشی: عدم دسترسی به منابع کافی یا منابع با کیفیت پایین می تواند تاثیر منفی بر فرایندهای یادگیری و پرورش اجتماعی دانش آموزان بگذارد.۳. عدم توجه به نیازهای فردی دانش آموزان: هر دانش آموز نیازها و علایق خاص خود را دارد. عدم توجه به این نیازها می تواند منجر به عدم رضایت و افت تحصیلی شود.۴. فشارهای اجتماعی و اقتصادی: مشکلات اقتصادی و اجتماعی ممکن است بر روحیه و انگیزه دانش آموزان تاثیر بگذارد و شرایط نامناسبی برای یادگیری ایجاد کند.۵. کمبود مهارت های اجتماعی و عاطفی: پرورش مهارت های اجتماعی و عاطفی در برنامه های آموزشی بسیاری از مدارس مورد توجه قرار نمی گیرد که می تواند به ایجاد بحران هایی در روابط بین فردی در دانش آموزان منجر شود.۶. عدم حمایت از معلمان: معلمان نیز به عنوان ستون های بنیادی سیستم آموزشی و پرورشی نیاز به آموزش و حمایت دارند. عدم حمایت و آموزش کافی برای آن ها می تواند به ناکارآمدی در کلاس درس منجر شود.۷. توجه ناکافی به مسائل روانشناختی: مشکلات روانی و رفتاری دانش آموزان باید در فرآیند پرورشی در نظر گرفته شود. عدم توجه به این مسائل می تواند به مشکلات جدی تری در آینده منجر شود.برای بهبود امور پرورشی در مدارس، نیاز به برنامه ریزی دقیق، طراحی متناسب با نیازهای دانش آموزان و آموزش معلمان احساس می شود. همچنین، ایجاد یک محیط حمایتی و تعامل بین خانواده، مدرسه و جامعه می تواند به پیشرفت در این زمینه کمک کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان