تاثیر روش های یادگیری مبتنی بر همکاری بر رشد مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان ابتدایی

در سال های اخیر، توجه به شیوه های نوین آموزشی که فراتر از انتقال صرف دانش هستند، اهمیت چشمگیری یافته است. از میان این روش ها، یادگیری مبتنی بر همکاری (Cooperative Learning) به عنوان رویکردی پویا و موثر در ارتقای مهارت های شناختی و اجتماعی دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری مبتنی بر همکاری بر رشد مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی در دانش آموزان ابتدایی شهر گرگان انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پایه چهارم تا ششم ابتدایی شهر گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ است. نمونه آماری با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد و از میان آنان، دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی تعیین گردیدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه مهارت حل مسئله هپنر و پترسون (۱۹۸۲) و مقیاس تفکر انتقادی کالیفرنیا (۱۹۹۰) بود. گروه آزمایش طی هشت هفته تحت آموزش بر اساس اصول یادگیری مشارکتی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی معلم محور بهره بردند.یافته های پژوهش نشان داد که یادگیری مبتنی بر همکاری تاثیر معناداری بر افزایش سطح مهارت های حل مسئله، استدلال منطقی و تفکر انتقادی دانش آموزان دارد. این روش نه تنها توانایی شناختی، بلکه حس مسئولیت پذیری، تعامل اجتماعی و خودکارآمدی دانش آموزان را نیز تقویت کرده است. در نتیجه، می توان نتیجه گرفت که استفاده از الگوهای آموزشی مبتنی بر همکاری، زمینه ساز رشد همه جانبه و تفکر خلاق در دانش آموزان مقطع ابتدایی است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر همکاری ، حل مسئله ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، خودکارآمدی یادگیری