مطالعه کیفی مشارکت در مناسک شادی در دوران کرونا (مطالعه موردی: جشن های عروسی در سنندج)

همه گیری کرونا ویروس، در سراسر جهان باعث به وجود آمدن شرایط ویژه ای در زمینه های مختلف اجتماعی شد. محدودیت هایی که برای جلوگیری از شیوع بیماری وضع شد، باعث تعطیلی موقت بسیاری از مشاغل، مکان ها و مناسک آیین های مذهبی، جشن ها و به طور کلی کنش های جمعی شد. جنبه های مختلفی از این پدیده ی نوظهور مورد پژوهش قرار گرفت. از منظر جامعه شناسی، در پژوهش پیش رو، با عنوان مطالعه کیفی مشارکت در مناسک شادی در دوران کرونا، تلاش شده است تا برگزاری، عدم برگزاری یا به تعویق انداختن جشن عروسی در میدان مطالعه شهر سنندج مورد پژوهش قرار گیرد تا به درک معانی بین الاذهانی افرادی که در این بازه زمانی جشن عروسی خود را برگزار کرده اند یا به تعویق انداخته اند دست پیدا کنیم. با این هدف، در مصاحبه با 10 نفر (10 زوج جوان سنندجی، که از هر زوج یک نفر مشارکت کرده است ) از افرادی که در بازه زمانی اوج همه گیری کرونا تجربه برگزاری یا تعویق جشن عروسی داشتند مصاحبه ی عمیق صورت پذیرفت و با استخراج 6 مضمون اصلی 1.محدودیت های پیش آمده در اثر کرونا یا شرایط محیطی، 2.شرایط ذهنی و فرهنگی (باور ها و هنجارهای فرهنگی)، 3.نگرانی، 4. معنای جایگزین امر تعویق شده، 5. تاثیرپذیری روابط اجتماعی و 6. تغییر سبک زندگی؛ به این نتیجه رسیدیم که جمع شرایط محیطی و ذهنی برآمده از پاندمی کرونا در کنار نگرانی های برآمده از پیامدهای این همه گیری، باعث شده افراد نسبت به برگزاری یا عدم برگزاری یا به اصطلاح تعویق یا تاخیر برگزاری جشن عروسی دست به انتخاب عقلانی زده و تصمیم گیری کنند. نتیجه این تصمیم به شکل تاثیر در روابط اجتماعی و عدم گسترش شبکه خویشاوندی بروز پیدا کرده است و عامل سرکوب برخی خواسته ها و مکنونات قلبی افراد، مانند آرزوی پوشیدن لباس عروس برای دختران یا پدر و مادر عروس خواهدشد. در نتیجه آنها تلاش می کنند امر به تعویق افتاده یا همان عامل معناساز زندگی را که خلاء آن احساس شده، با کنش های جدید جایگزین کنند. آنها تلاش کرده اند با کنش هایی مانند برگزاری جشن با تشریفات محدودتر، کاهش سطح روابط اجتماعی و خویشاوندی، رفتن به آتلیه و گرفتن عکس یادگاری بدون برگزاری جشن، هزینه کردن خرج عروسی برای ضروریات زندگی مشترک و... دستاویز تازه ای برای معنابخشی به زندگی پیدا کنند. این فرآیند، موجب می شود تا افراد سبک تازه ای از کنش ورزی را جایگزین کنند. این جایگزینی به شکل حذف آنچه آنها،آن را امور غیرضروری می نامند، نمود پیدا خواهد کرد.کرونا برای آنها آموزه هایی نیز داشته که همه اینها به تغییر سبک زندگی لااقل در حوزه مناسک شادی خواهدشد. ضمن اینکه نتیجه تغییر در سبک زندگی برای همه یکسان نبوده و بسته به اینکه افراد نسبت به پروتکل های بهداشتی تا چه اندازه اهتمام داشته اند یا برخوردی سهل انگارانه داشته اند، متفاوت بوده است.

کلیدواژه ها:

کرونا ، عروسی ، مناسک شادی ، مشارکت اجتماعی ، امر تعویق شده