مطالعه تطبیقی سیاست گذاری در زمینه عدالت آموزشی در ایران و هند

عدالت آموزشی یکی از مسائل حیاتی در سیاست گذاری های آموزشی هر کشور است و می تواند تاثیر قابل توجهی بر فرصت های برابر و توسعه اجتماعی ایفا کند. در بررسی تطبیقی نظام های آموزشی ایران و هند، نکات مهمی در خصوص چالش ها و ابتکارات هر کشور به وجود می آید که در تحقق عدالت آموزشی نقش دارد. ایران در راستای ارتقاء سیستم آموزشی خود، اقداماتی را جهت فراهم کردن بسترهای برابر برای همه اقشار جامعه انجام داده است. هند با جمعیت بزرگ و تنوع فرهنگی و اجتماعی خود، چالش های خاصی را در زمینه عدالت آموزشی تجربه می کند. هر دو کشور با چالش هایی همچون نابرابری در کیفیت آموزش و دسترسی به منابع آموزشی مواجه هستند، اما رویکردهای آن ها در سیاست گذاری متفاوت است. ایران بر بهبود زیرساخت ها و افزایش کیفیت آموزش در مناطق محروم تاکید دارد، در حالی که هند سعی دارد تا با ایجاد قوانین حمایتی و تشویق به تنوع در نظام آموزشی به مشکلات موجود پاسخ دهد. مطالعات تطبیقی در زمینه سیاست گذاری های آموزشی در ایران و هند نشان می دهد که علی رغم وجود تلاش های مشترک برای دستیابی به عدالت آموزشی، چالش های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مانع از دستیابی کامل به این هدف است. هر دو کشور باید به ایجاد مدل هایی توجه کنند که منطبق بر نیازهای محلی و شرایط اجتماعی خود باشد و در عین حال، به افزایش کیفیت آموزشی و توانمندسازی معلمان و دانش آموزان در جهت بهبود عدالت آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری ، عدالت آموزشی ، ایران ، هند