سنجش و تحلیل بار شناختی در محیط های یادگیری هوشمند با استفاده از داده های فیزیولوژیک و رفتاری

این پژوهش به بررسی سنجش و تحلیل بار شناختی در محیط های یادگیری هوشمند با استفاده از داده های فیزیولوژیک و رفتاری می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، شناسایی تاثیر فناوری های آموزشی هوشمند بر بار شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی و ارائه راهکارهایی برای بهینه سازی فرایند یادگیری است. پژوهش با رویکرد توصیفی-همبستگی و با استفاده از ابزارهای سنجش فیزیولوژیک (مانند نرخ ضربان قلب و پاسخ گالوانیک پوست) و داده های رفتاری (مانند زمان پاسخ گویی و الگوهای تعامل با پلتفرم های یادگیری) انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. یافته ها نشان داد که استفاده از فناوری های هوشمند با ارائه بازخورد فوری و شخصی سازی شده، بار شناختی دانش آموزان را به طور معناداری کاهش می دهد و انگیزه و مشارکت آن ها را افزایش می دهد. با این حال، چالش هایی نظیر پیچیدگی ابزارهای هوشمند و نیاز به آموزش معلمان برای مدیریت بهینه این فناوری ها شناسایی شد. نتایج پژوهش بر اهمیت ادغام هدفمند فناوری های هوشمند در محیط های یادگیری و ضرورت آموزش معلمان برای کاهش بار شناختی و ارتقای کیفیت یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بار شناختی ، یادگیری هوشمند ، داده های فیزیولوژیک ، داده های رفتاری ، فناوری آموزشی