نقش محیط فیزیکی کلاس (نور، رنگ، چیدمان) در کاهش اضطراب دانش آموزان ابتدایی

محیط فیزیکی کلاس درس به عنوان یکی از عوامل موثر در سلامت روان و کیفیت یادگیری دانش آموزان، همواره نقشی کلیدی در ادبیات تربیتی داشته است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی کیفی، به بررسی تاثیر مولفه های محیطی کلاس شامل نور، رنگ و چیدمان بر کاهش اضطراب دانش آموزان ابتدایی می پردازد. اضطراب تحصیلی، که به ویژه در سال های نخست ورود به مدرسه شیوع بالایی دارد، می تواند منجر به کاهش تمرکز، افت تحصیلی و اختلال در روابط اجتماعی دانش آموزان شود. یافته های پژوهش حاکی از آن است که نور طبیعی، رنگ های ملایم و گرم، چیدمان انعطاف پذیر، وجود فضای شخصی و بصری مناسب، به طور مستقیم با کاهش سطح تنش و افزایش احساس امنیت روانی دانش آموزان در ارتباط است. همچنین در این مقاله تاکید شده که طراحی محیط کلاس باید با در نظر گرفتن نیازهای عاطفی و روان شناختی کودکان، به گونه ای صورت گیرد که حس آرامش، تعلق، و تعامل ایمن را در آن ها تقویت کند. این تحقیق با تکیه بر منابع داخلی و یافته های میدانی، پیشنهاد می کند که معلمان و مدیران مدارس ابتدایی، محیط کلاس را نه فقط به عنوان ابزار تدریس، بلکه به مثابه بستری برای پرورش روان سالم و یادگیری موثر طراحی کنند. مقاله حاضر تلاشی است برای بازتعریف اهمیت فضاهای آموزشی از منظر روان شناسی کودک.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، آموزش ابتدایی ، روان شناسی محیط ، نور و رنگ ، چیدمان کلاس