مدل سازی چندمقیاسی برهم کنش نور، بافت شبکیه و شبکه عصبی بینایی برای طراحی پروتزهای شبکیه نسل بعد

با افزایش حجم داده های بالینی در کلینیک های چشم پزشکی، مدیریت و تحلیل سریع و دقیق این داده ها به یک چالش کلیدی تبدیل شده است. استفاده از مدل های یادگیری عمیق در تحلیل تصاویر شبکیه، OCT و سایر داده های بینایی امکان ارائه تصمیم گیری بالینی دقیق تر و شخصی سازی شده را فراهم می کند. این مقاله به بررسی روش های مدیریت هوشمند داده های بینایی در محیط های بالینی و کاربرد مدل های یادگیری عمیق برای تشخیص، پیش بینی و پایش بیماری های چشمی می پردازد. همچنین موانع پیاده سازی این سیستم ها، شامل امنیت داده، استانداردسازی و چالش های اخلاقی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از این رویکردها می تواند کارایی تشخیص و درمان را بهبود بخشد و از خطاهای انسانی بکاهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، داده های بینایی ، مدیریت داده ، تصمیم گیری بالینی ، چشم پزشکی ، تحلیل تصاویر پزشکی