تاثیر آموزش ریاضی با ابزارهای دست ورزی بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان ابتدایی

اضطراب ریاضی یکی از چالش های مهم در یادگیری ریاضی کودکان ابتدایی است که می تواند تاثیرات منفی بر عملکرد تحصیلی، انگیزه و نگرش دانش آموزان نسبت به این درس داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش ریاضی با استفاده از ابزارهای دست ورزی بر کاهش اضطراب ریاضی دانش آموزان ابتدایی ناحیه سه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه سه کرمانشاه بود و نمونه ای شامل ۶۰ دانش آموز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شد. گروه آزمایش آموزش ریاضی را با استفاده از ابزارهای دست ورزی شامل چینه ها، مکعب ها، کارت های عددی و وسایل تعاملی دریافت کرد و گروه کنترل آموزش سنتی ریاضی را تجربه نمود. داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب ریاضی و آزمون عملکرد تحصیلی جمع آوری شد و تحلیل آماری با نرم افزار SPSS و آزمون های t وابسته، t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) انجام گرفت.یافته ها نشان داد که آموزش ریاضی با ابزارهای دست ورزی منجر به کاهش معنی دار اضطراب ریاضی دانش آموزان گروه آزمایش شد، در حالی که گروه کنترل تغییر قابل توجهی نشان نداد. علاوه بر این، عملکرد تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش بهبود قابل توجهی یافت و نگرش آنان نسبت به درس ریاضی مثبت تر شد. همچنین، تاثیر مثبت آموزش با ابزارهای دست ورزی در هر دو جنس دختر و پسر مشاهده شد و تفاوت معنی داری بین آنان وجود نداشت. این نتایج با چارچوب نظری یادگیری فعال و نظریه های پیاژه و برونر همخوانی دارد و نشان می دهد که تجربه عملی و ملموس با مفاهیم ریاضی می تواند اضطراب ریاضی را کاهش داده و یادگیری را تسهیل کند.با توجه به نتایج پژوهش، توصیه می شود که معلمان و مدارس از ابزارهای دست ورزی در آموزش ریاضی استفاده کنند تا محیط یادگیری فعال و جذاب ایجاد شود و اضطراب دانش آموزان کاهش یابد. همچنین، پژوهش های آینده می توانند اثر ترکیبی آموزش با ابزارهای دست ورزی و فناوری های نوین آموزشی را بر متغیرهای روانشناختی و تحصیلی دانش آموزان بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ریاضی ، آموزش فعال ، ابزارهای دست ورزی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی