آموزش بر اساس هوش های چندگانه شیوه ها و تاثیرات آن

هدف از پژوهش حاضر بررسی نظریه ی هوش های چندگانه با تاکید بر نقش آن در بهبود فرایند یاددهی یادگیری است. نظریه ی هوش های چندگانه، که نخستین بار توسط هاوارد گاردنر مطرح شد، بر این باور استوار است که هوش تنها محدود به توانایی منطقی ریاضی یا زبانی نیست، بلکه انواع گوناگونی از هوش ها نظیر موسیقایی، بدنی جنبشی، میان فردی، درون فردی، فضایی، طبیعت گرا و وجودی نیز وجود دارند. در این پژوهش که به روش کتابخانه ای انجام شده، تلاش شد با بررسی منابع علمی معتبر، ابعاد مختلف این نظریه، کاربردهای آن در آموزش، مزایا، چالش ها و تفاوت آن با دیدگاه سنتی نسبت به هوش تحلیل گردد.یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری نظریه ی هوش های چندگانه در طراحی آموزشی و فعالیت های کلاسی می تواند به شناسایی استعدادهای گوناگون دانش آموزان، افزایش انگیزه ی یادگیری، و ارتقای مشارکت فعال در فرایند آموزش منجر شود. همچنین، این رویکرد با تکیه بر تنوع یادگیری، سبب می شود معلمان روش های متناسب با هوش غالب هر دانش آموز را به کار گیرند.

کلیدواژه ها:

هوش چندگانه ، دانش آموزان ، معلم ، گاردنر