نقش آموزش چندحسی در بهبود یادگیری دانش آموزان

فرایند یادگیری در دانش آموزان حاصل تعامل پیچیده میان عوامل شناختی، عاطفی، فیزیولوژیکی و محیطی است. یکی از رویکردهای نوین و موثر در این زمینه، آموزش چندحسی است که بر استفاده هم زمان از چند حس انسان مانند بینایی، شنوایی، بویایی، لامسه و حرکتی در فرایند تدریس تاکید دارد. این شیوه آموزشی با فعال سازی مسیرهای عصبی گوناگون در مغز، موجب تثبیت بهتر اطلاعات، افزایش تمرکز، و ارتقای توانایی درک مفاهیم می شود. نظریه های عصب روان شناسی و شناختی نشان می دهند که درگیر کردن چند حس به طور هم زمان باعث تقویت ارتباطات نورونی و یادگیری عمیق تر می گردد.در سال های اخیر، مطالعات داخلی و بین المللی متعددی تاثیر مثبت آموزش چندحسی را بر بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزش یادگیری و رشد مهارت های شناختی دانش آموزان گزارش کرده اند. به ویژه در دروسی مانند ریاضی، علوم و زبان، استفاده از مواد آموزشی دیداری، شنیداری و حرکتی به طور ترکیبی، موجب تسهیل در انتقال مفاهیم و کاهش اضطراب آموزشی شده است. از سوی دیگر، آموزش چندحسی نقش بسیار مهمی در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه، از جمله کودکان دارای اختلالات یادگیری، بیش فعالی یا نقص توجه دارد و می تواند با فراهم سازی فرصت های یادگیری متنوع، زمینه رشد عاطفی و شناختی آنان را فراهم سازد.این مقاله مروری با هدف بررسی مبانی نظری و تجربی آموزش چندحسی، تحلیل دستاوردهای پژوهش های انجام شده در ایران و سایر کشورها، و ارائه راهکارهایی برای به کارگیری موثر این روش در نظام آموزش و پرورش تدوین شده است. در پایان، پیشنهادهایی برای طراحی برنامه های درسی چندحسی، آموزش معلمان و استفاده از فناوری های نوین در جهت تقویت این رویکرد ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش چندحسی ، یادگیری فعال ، پردازش چندحسی ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، اختلالات یادگیری ، آموزش و پرورش ، روش های نوین تدریس