بهینه سازی لجستیک و تخصیص منابع اضطراری در عملیات نجات با شبیه سازی و الگوریتم های تصمیم یار
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 114
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PSHCONF28_440
تاریخ نمایه سازی: 22 مهر 1404
چکیده مقاله:
بهینه سازی لجستیک و تخصیص منابع اضطراری در عملیات نجات، با بهره گیری از شبیه سازی و الگوریتم های تصمیم یار، چارچوبی نوین برای مدیریت کارآمد بحران ها ارائه می دهد. این پژوهش با تمرکز بر روش های عملی، به بررسی پروتکل های مدل سازی شبیه سازی برای پیش بینی جریان منابع و الگوریتم های تصمیم یار مانند الگوریتم ژنتیک برای تخصیص بهینه می پردازد. بر اساس مطالعات موردی در سازمان های مدیریت بحران ایران، این رویکرد زمان تخصیص را به طور قابل توجهی کاهش داده، بهره وری منابع را در عملیات نجات بهبود می بخشد و ریسک های لجستیکی را در حوادث طبیعی و انسانی مهار می کند. یافته ها بر پایه روش شناسی ترکیبی، شامل تحلیل اسنادی و شبیه سازی نرم افزاری، دستورالعمل های گام به گام برای پیاده سازی مدل های شبیه سازی و الگوریتم های تصمیم یار ارائه می دهد. ادغام این ابزارها نه تنها جریان لجستیک را هوشمند می سازد، بلکه انطباق با استانداردهای ISO ۲۸۰۰۰ و مقررات ملی مدیریت بحران را تضمین می نماید. این چارچوب، با تاکید بر الگوریتم های یادگیری ماشین برای پیش بینی تقاضا، سیاست های لجستیک اضطراری را به سمت بهینه سازی سوق می دهد و ابزاری کاربردی برای مدیران عملیات نجات فراهم می آورد. گزارش سازمان مدیریت بحران کشور در سال ۱۴۰۳، بر نقش شبیه سازی در بهینه سازی تخصیص منابع تمرکز دارد و نشان می دهد که الگوریتم های تصمیم یار، دقت عملیاتی را در کلان شهرها بهبود می بخشد. مطالعه دانشگاه صنعتی شریف در سال ۱۴۰۲، بر کاربرد الگوریتم ژنتیک در شبیه سازی سناریوهای زلزله تاکید دارد و پیشنهاد می کند که این فناوری، ریسک های تاخیر را در برابر اختلالات لجستیکی مهار کند. مقاله ای در پایگاه اطلاع رسانی سیویلیکا در سال ۱۳۹۹، بر مزایای شبیه سازی مونت کارلو در مدیریت لجستیک بحران تمرکز دارد و نشان می دهد که این روش ها، تعامل منابع را با سناریوهای واقعی ارتقا می بخشد. گزارش شورای عالی مدیریت بحران در سال ۱۴۰۳، بر انطباق با استانداردهای ISO ۲۸۰۰۰ برای حفاظت داده های لجستیکی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که الگوریتم های رمزنگاری، امنیت تخصیص را تضمین کنند. این رویکرد، با بهره گیری از مدل های OR، جریان های لجستیکی را هوشمند می سازد و سازمان ها را در برابر تهدیدهای نوظهور مقاوم تر می گرداند. در نهایت، بهینه سازی لجستیک، نه تنها کارایی را حداکثرسازی می کند، بلکه چارچوبی حقوقی برای حفاظت از دارایی های نجات فراهم می آورد و به تحقق عملیات هوشمند کمک شایانی می نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رهباز احمد پور بخوانی
معادل فوق لیسانس آتش نشانی و خدمات ایمنی, کارشناس خدمات ایمنی و حوادث, شهرداری بندرعباس, استان هرمزگان