نقش هوش هیجانی معلمان در افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش هیجانی معلمان در افزایش انگیزه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. نظریه ها و مطالعات اخیر نشان می دهند که هوش هیجانی (EI) معلمان شامل خودآگاهی، مدیریت عواطف، همدلی و مهارت های بین فردی می تواند از طریق ایجاد رابطه مثبت معلم–دانش آموز، تنظیم محیط کلاس و کاهش استرس یادگیری، انگیزه درونی دانش آموزان را تقویت نموده و در نهایت به ارتقای عملکرد تحصیلی منجر شود. متا تحلیل ها و مرورهای نظام مند نشان می دهند که رابطه بین هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دارای اثر مثبت و معنادار است، هرچند اندازه اثر متغیر و وابسته به روش شناسی مطالعات است. پژوهش های مبتنی بر مقیاس سنجی هوش هیجانی معلمان نیز ارتباط مثبت EI معلمان با رضایت تحصیلی، مشارکت کلاسی و کاهش اضطراب امتحان را گزارش کرده اند. علاوه بر این، مداخلات آموزشی که به تقویت مهارت های اجتماعی-هیجانی معلمان می پردازند، هم نشانه هایی از بهبود کیفیت تعاملات کلاسی و هم از افزایش انگیزش دانش آموزان را نشان داده اند. در پایان، مقاله پیشنهادهایی کاربردی برای برنامه های توانمندسازی معلمان (دوره های توانمندسازی هوش هیجانی، بازاندیشی در برنامه های تربیت معلم و سیاست گذاری مدرسه محور) و جهت های پژوهشی آینده (مطالعات طولی، آزمون مداخله ای در سطح آموزش ابتدایی و سنجه های چندمنبعی) ارائه می دهد. یافته ها می تواند برای سیاست گذاران، مدیران آموزشی و طراحان برنامه های توسعه حرفه ای معلمان راهنما باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، انگیزه تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، رابطه معلم–دانش آموز ، آموزش و توسعه حرفه ای