مقایسه اثربخشی درمان گروهی به روش متمرکز بر شفقت (CFT ) با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر رضایتمندی زناشویی بیماران متاهل مولتیپل اسکلروزیس نوع عودکننده و بهبود یافته

چکیده مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان گروهی به روش متمرکز بر شفقت (CFT ) با درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر رضایتمندی زناشویی بیماران متاهل مولتیپل اسکلروزیس نوع عودکننده و بهبود یابنده بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر کاربردی و از نوع نیمه¬آزمایشی، به صورت پیش آزمون، پس آزمون، با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه بیماران ام اس نوع عود کننده و بهبود یابنده¬ای هستند که در سال ۱۴۰۱ به مرکز جامع ام اس دانشگاه علوم پزشکی مشهد مراجعه کرده و دارای پرونده پزشکی می¬باشند. از میان جامعه آماری، با استفاده از روش نمونه¬گیری هدفمند و در دسترس و کسب یک انحراف استاندارد نمره پایین¬تر در پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ در پیش¬آزمون ۲۴ نفر از بیماران که دارای ملاک¬های ورود و خروج بودند، به عنوان انتخاب شده و به طور تصادفی در ۳ گروه ۸ نفری A، B و C جایگزین شدند که گروه A درمان گروهی به روش متمرکز بر شفقت، گروه B، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را دریافت کردند و گروه C گروه کنترل بود که درمانی دریافت نکرد. به منظور تجزیه و تحلیل داده¬های پژوهش از تحلیل واریانس با اندازه-گیری مکرر استفاده شد. یافته¬ها: نتایج نشان داد که بین میانگین هر دو درمان متمرکز بر شفقت و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نسبت به گروه کنترل، تفاوت معناداری وجود دارد (۰۱/۰ >P). نتیجه¬گیری: نتایج نشان داد هر دو درمان، روش¬های موثری، در جهت افزایش رضایت زناشویی می¬باشند. لذا پیشنهاد می¬شود درمانگران و متخصصان زوج¬درمانی، این دو روش درمانی را به منزله رویکرد درمانی موثر در زمینه بهبود روابط زناشویی مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

بیماران متاهل ، رضایتمندی زناشویی ، درمان گروهی به روش متمرکز بر شفقت ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، مولتیپل اسکلروزیس نوع عودکننده و بهبود یابنده