رابطه احساس تبعیض تحصیلی با انگیزش یادگیری اقلیت های قومی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه احساس تبعیض تحصیلی با انگیزش یادگیری در میان دانش آموزان اقلیت های قومی ایران است. تبعیض آموزشی مفهومی چندبعدی است که تجربه ذهنی نابرابری در تعاملات آموزشی، ارزیابی ها، و فرصت های یادگیری را در بر می گیرد. در این مطالعه، با استفاده از رویکرد توصیفی–همبستگی، ۳۲۰ دانش آموز مقطع متوسطه از اقوام کرد، بلوچ، عرب و ترکمن در چهار استان کشور از طریق نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه احساس تبعیض تحصیلی (محقق ساخته بر اساس مدل Schmitt & Branscombe, ۲۰۰۲) و مقیاس انگیزش تحصیلی (Vallerand et al., ۱۹۹۲) بود. نتایج نشان داد بین احساس تبعیض تحصیلی و انگیزش یادگیری کلی رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد (r = –۰.۴۷, p < ۰.۰۱). تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که بعد تبعیض بین فردی در تعامل معلم و دانش آموز پیش بینی کننده اصلی کاهش انگیزش درونی است. یافته ها بر ضرورت اقدام نظام آموزشی در جهت کاهش نگرش های ضمنی تبعیض آمیز و تقویت آموزش چندفرهنگی و عدالت آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

احساس تبعیض تحصیلی ، انگیزش یادگیری ، اقلیت های قومی ، عدالت آموزشی ، آموزش چندفرهنگی