روش های نوین معلمان در عصر پژوهش های تحول آفرین با استفاده از هوش مصنوعی

در دهه اخیر، گسترش فناوری های نوین به ویژه هوش مصنوعی، آموزش و پرورش را وارد مرحله ای تازه از تحول کرده است؛ مرحله ای که در آن نقش معلمان نه صرفا انتقال دهنده دانش، بلکه پژوهشگرانی تحول آفرین در بستر یادگیری هوشمند تعریف می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی روش های نوین معلمان در عصر پژوهش های تحول آفرین با تکیه بر ظرفیت های هوش مصنوعی انجام شد. روش مطالعه ترکیبی است؛ بدین معنا که از یک سو مرور نظام مند ادبیات علمی و گزارش های پژوهشی معتبر در حوزه هوش مصنوعی آموزشی صورت گرفت و از سوی دیگر، اقدام پژوهی عملی با مشارکت گروهی از معلمان در مدارس متوسطه برای آزمون کاربست ابزارهای هوشمند انجام پذیرفت. ابزارهای اصلی مورد استفاده شامل سامانه های یادگیری تطبیقی، نرم افزارهای تحلیل داده های کلاسی و سیستم های بازخورد خودکار بودند. یافته ها نشان داد که به کارگیری هوش مصنوعی در فرایند پژوهش و تدریس، به بهبود تحلیل رفتار یادگیرندگان، افزایش سرعت و دقت بازخورد به دانش آموزان، و امکان طراحی مداخلات آموزشی شخصی سازی شده منجر می شود. همچنین، موانعی همچون محدودیت مهارت های فناورانه معلمان، دغدغه های اخلاقی و ضرورت صیانت از حریم خصوصی شناسایی گردید. در مجموع، نتایج بر ضرورت بازتعریف نقش معلم به عنوان تسهیل گر و پژوهشگر تاکید دارد و چارچوبی عملی برای استفاده از فناوری های هوش مصنوعی در جهت تحقق آموزش تحول آفرین ارائه می کند. این مطالعه می تواند مبنایی برای تصمیم گیری سیاست گذاران آموزشی در مسیر توسعه یادگیری هوشمند در ایران باشد.

کلیدواژه ها:

معلمان ، پژوهش های تحول آفرین ، هوش مصنوعی ، یادگیری تطبیقی ، آموزش نوین