نقش تفکر انتقادی در طراحی و اجرای آموزش فیزیولوژی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش تفکر انتقادی در طراحی و اجرای آموزش فیزیولوژی و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری دانشجویان است. در این تحقیق، تاکید شده است که آموزش فیزیولوژی، به دلیل ماهیت تحلیلی و استنتاجی خود، بستر مناسبی برای پرورش مهارت های تفکر انتقادی فراهم می کند. تلفیق این نوع تفکر با فرایند یاددهی و یادگیری، موجب می شود دانشجویان از یادگیری سطحی و مبتنی بر حفظیات فاصله گرفته و به درک عمیق مفاهیم، تحلیل داده ها و استنتاج منطقی برسند. نتایج نشان داد که استفاده از راهبردهای تدریس فعال، طرح پرسش های تحلیلی، بهره گیری از فناوری های تعاملی و ایجاد فضای گفت وگوی علمی در کلاس، توانسته است مشارکت، اعتمادبه نفس علمی و عمق یادگیری دانشجویان را افزایش دهد. همچنین تاکید شد که بازنگری در شیوه های ارزشیابی، آموزش استادان و فراهم سازی محیط یادگیری امن و پویا، از الزامات اساسی در ترویج تفکر انتقادی در آموزش فیزیولوژی است. بر اساس یافته ها، می توان نتیجه گرفت که تفکر انتقادی نه تنها ابزار فهم بهتر مفاهیم فیزیولوژیکی است، بلکه عاملی کلیدی در تربیت متخصصانی است که توان تحلیل، تصمیم گیری و حل مسئله در موقعیت های علمی و بالینی را دارند.واژگان کلیدی: تفکر انتقادی، آموزش فیزیولوژی، یادگیری عمیق، تدریس فعال، تفکر تحلیلی.