کاربرد اصول روانشناسی مثبت در طراحی ارزشیابی های تشویق محور به جای تنبیه محور

روان شناسی مثبت (Positive Psychology)، یک رویکرد نوین در روان شناسی است که به جای تمرکز بر آسیب شناسی و اختلالات، بر نقاط قوت، رفاه و شکوفایی انسان تمرکز دارد. این پژوهش به تحلیل جامع کاربرد اصول روان شناسی مثبت در طراحی ارزشیابی های تشویق محور به جای تنبیه محور می پردازد. این پژوهش بر این مبنا استوار است که نظام های ارزشیابی سنتی، که اغلب بر اساس تنبیه و نمره نهایی طراحی شده اند، می توانند به طور غیرمستقیم به اضطراب تحصیلی، ترس از شکست و کاهش انگیزه درونی در دانش آموزان منجر شوند. مبانی نظری این پژوهش بر نظریه تفکر رشد (Growth Mindset)، نظریه خودکارآمدی (Self-Efficacy Theory) و مدل PERMA استوار است. یافته ها حاکی از آن است که ارزشیابی های تشویق محور، که بر اساس بازخورد سازنده، تاکید بر پیشرفت و تقویت تلاش طراحی شده اند، به طور موثری به افزایش خودکارآمدی، انگیزه و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان منجر شده اند. با این حال، چالش های مهمی مانند مقاومت در برابر تغییر، انتظارات بالای والدین و کمبود معلمان آموزش دیده نیز وجود دارد. در نهایت، راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد برای معلمان و مدیران مدارس ارائه می شود تا از این رویکرد به عنوان یک ابزار قدرتمند برای آموزش استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

روان شناسی مثبت ، ارزشیابی تشویق محور ، ارزشیابی تنبیه محور ، انگیزه درونی ، خودکارآمدی ، تفکر رشد.