حمایت از یادگیری فردی و رفع نیازهای خاص دانش آموز

هدف این پژوهش، بررسی روش ها و راهکارهای حمایت از یادگیری فردی و رفع نیازهای خاص دانش آموزان و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه و رضایت دانش آموزان است. پژوهش حاضر از نوع کاربردی-توصیفی و روش آن نیمه تجربی با رویکرد کمی-کیفی می باشد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه متوسطه و ابتدایی یک منطقه شهری و معلمان مرتبط بود و نمونه با استفاده از نمونه گیری تصادفی خوشه ای و هدفمند انتخاب شد.ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده مستقیم بودند. داده های کمی با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شد و داده های کیفی با روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها نشان داد که روش های چندسطحی و چندحسی، استفاده از منابع آموزشی متنوع و فناوری های نوین، انگیزه، پیشرفت تحصیلی و رضایت از یادگیری دانش آموزان را به طور قابل توجهی افزایش می دهند. همچنین شناسایی و رفع نیازهای ویژه، اعتمادبه نفس و احساس تعلق دانش آموزان به مدرسه را تقویت می کند. با وجود اثرات مثبت یادگیری فردی، چالش هایی از جمله کمبود منابع، محدودیت زمان معلمان و عدم مهارت کافی در اجرای روش های تفاوت محور شناسایی شد. پژوهش حاضر راهکارهای عملی مانند توانمندسازی معلمان، مدیریت زمان، استفاده از فناوری های آموزشی و مشارکت والدین را برای رفع چالش ها ارائه کرده است.نتایج این پژوهش می تواند به معلمان، مدیران آموزشی و سیاست گذاران کمک کند تا کیفیت آموزش و عدالت آموزشی در مدارس افزایش یابد و زمینه یادگیری شخصی سازی شده برای تمامی دانش آموزان فراهم شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری فردی ، نیازهای خاص دانش آموز ، آموزش تفاوت محور ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه دانش آموز