تبیین نقش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف تبیین اهمیت راهبردهای یادگیری خودتنظیمی در پیشبینی موفقیت تحصیلی دانش آموزان متوسطه بود .در این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ثبت نام شده در سال دوم متوسطه شهر تهران طی سال تحصیلی ۱۴۰۲—۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۲۹۴ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه استراتژی های انگیزشی برای یادگیری (MSLQ) توسعه یافته توسط پینتریش و د گروت (۱۹۹۰) و میانگین امتیاز (GPA) بود. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند .نتایج حاکی از همبستگی مثبت و آماری معنی دار بین تمامی جنبه های راهبردهای خودتنظیمی (مدیریت شناختی، فراشناختی و مدیریت منابع) با پیشرفت تحصیلی بود (p<۰.۰۱). تحلیل رگرسیون همچنین نشان داد که استراتژی های خودتنظیمی ۳۷ درصد از واریانس نتایج آموزشی را تشکیل می دهند. در میان مولفه های مختلف، استراتژی های فراشناختی (β = ۰.۴۱) و استراتژی های شناختی (β = ۰.۱۴) به عنوان قوی ترین پیش بینی کننده موفقیت تحصیلی ظاهر شدند، در حالی که استراتژی های مدیریت منابع تاثیر قابل توجهی بر نتایج پیش بینی نداشتند .با توجه به یافته های این پژوهش میتوان استنباط کرد که راهبردهای یادگیری خودتنظیمی به ویژه راهبردهای فراشناختی و شناختی نقش اساسی در پیشبینی پیشرفت تحصیلی دانشجویان ایفا می کنند. در نتیجه، آموزش این استراتژی ها می تواند به عنوان یک رویکرد آموزشی موثر برای ارتقای عملکرد تحصیلی دانشجویان در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

راهبردهای یادگیری خودتنظیمی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان متوسطه ، راهبردهای فراشناختی ، راهبردهای شناختی