معلم به مثابه معمار دیجیتال: طراحی ذهنیت های کارآفرینانه و پرورش نوآوری در آموزش و پرورش

شتاب سریع تحول دیجیتال در اقتصادهای جهانی، بازنگری ریشه ای در نقش معلم را ضروری می سازد و آن ها را از صرفا انتقال دهنده محتوا به معماران دیجیتال مسئول پرورش مهارت های متناسب با آینده، تبدیل می کند. این مقاله نظری به خلا مفهومی موجود در خصوص نقش سیستمی معلم در یکپارچه سازی آموزش کارآفرینانه با ابزارهای دیجیتال برای تسهیل نوآوری در آموزش و پرورش پیش از دانشگاه می پردازد. هدف اولیه، توسعه یک چارچوب نظری جامع است که شایستگی های محوری و الزامات سیستمی مورد نیاز برای یک مربی-معمار دیجیتال را تعریف کند. این مطالعه از روش شناسی مفهومی-تحلیلی استفاده می کند که شامل ترکیب ادبیات پایه در حوزه های رهبری آموزشی، آموزش دیجیتال و مطالعات کارآفرینی است و برای تبیین یک مدل بدیع، از تحلیل مضمونی و استدلال مفهومی بهره می برد. یافته های نظری کلیدی نشان می دهد که معمار دیجیتال در سه حوزه متقاطع فعالیت می کند: طراحی آموزشی، مباشرت فناوری (مدیریت فناورانه)، و ایجاد اکوسیستم. سهم نظری این پژوهش در ایجاد یک چارچوب ساختارمند برای توسعه حرفه ای و تحول سیستمی نهفته است. پژوهش های آتی باید این چارچوب را به صورت تجربی در بافت های ملی گوناگون اعتبارسنجی کرده و پیامدهای آن را برای توسعه سیاست ها بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

معمار دیجیتال ، ذهنیت کارآفرینانه ، نوآوری آموزشی ، تحول دیجیتال ، رهبری آموزشی ، توسعه حرفه ای معلم.