چالش های دختران دبیرستانی با پدران دارای شغل اقماری

این مقاله به صورتی جامع به بررسی چالش های دختران دوره دبیرستان می پردازد که پدرانشان شغل اقماری دارند؛ پدیده ای که با جدایی دوره ای والد و افزایش نقش های مراقبتی و مسئولیتی برای دختران همراه است. پژوهش حاضر نشان می دهد غیبت تکراری پدران با پیامدهایی چون احساس تنهایی و اضطراب، اختلال در پیوستگی عاطفی، افزایش بار مسئولیت خانوادگی، کاهش تمرکز و انگیزه تحصیلی و آسیب پذیری در برابر فشار همسالان هم نشانه است. علاوه بر اثرات روانی و تحصیلی، عدم دسترسی مستمر به گفت وگو و حمایت پدرانه می تواند منجر به سردرگمی هویتی، کاهش اعتماد به نفس و نگرانی های امنیتی شود. در سطح جامعه، این وضعیت با ضعف حمایت های سازمانی و آموزشی و نبود سیاست های ویژه برای خانواده های شاغل اقماری تشدید می شود. در پاسخ، مقاله راهکارهایی مانند تقویت کانال های ارتباطی الکترونیکی، آموزش مهارت های مقابله ای برای نوجوانان، گسترش خدمات مشاوره ای مدرسه ای، و ایجاد شبکه های حمایتی محلی و حرفه ای را پیشنهاد می دهد. در پایان، این نوشتار بر ضرورت طراحی سیاست ها و برنامه های میان بخشی تاکید می کند که به کاهش بار عملی و عاطفی این دختران و توانمندسازی آنها برای رشد سالم و موفق در مدارس بینجامد.

کلیدواژه ها:

چالش های دختران دبیرستانی ، شغل اقماری ، خانواده ، روابط پدر و دختر ، سلامت روان نوجوانان