نقش بازی محوری در بهبود یادگیری و سلامت روان دانش آموزان ابتدایی

رویکرد بازی محور به عنوان یک استراتژی نوین آموزشی، امکان تلفیق یادگیری فعال، مشارکت معنادار و ایجاد انگیزه و نشاط در کلاس های ابتدایی را فراهم می آورد. پژوهش حاضر، از نوع اقدام پژوهی معلمی، با هدف بررسی تاثیر مداخله مبتنی بر بازی های آموزشی بر یادگیری مفهومی، انگیزش تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان پایه پنجم طراحی شد. جامعه پژوهش شامل ۳۶ دانش آموز پسر یک مدرسه دولتی بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مشاهده نظام مند، یادداشت های میدانی، پرسش نامه انگیزش تحصیلی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری گردید تا تحلیل چندبعدی و معتبر از اثرات مداخله فراهم شود.یافته ها نشان داد که استفاده از بازی های آموزشی موجب ارتقای یادگیری مفهومی در درس های ریاضی، فارسی و علوم شد، انگیزه و تمایل به مشارکت فعال دانش آموزان را به طور معناداری افزایش داد و مهارت های اجتماعی و هیجانی آنان، از جمله همکاری گروهی، رعایت قوانین و اعتمادبه نفس، تقویت گردید. میانگین نمره انگیزش تحصیلی از ۲.۸ در پیش آزمون به ۴.۱ در پس آزمون افزایش یافت و تحلیل کیفی یادداشت های معلم نیز افزایش شادی، تعامل مثبت و یادگیری عمیق تر را تایید کرد. این نتایج با نظریه های شناختی پیاژه (۱۹۹۶) و ویگوتسکی و همچنین نظریه خودتعیینی دسی و رایان (۲۰۰۰) همخوانی داشت و نشان داد که فراهم کردن محیط یادگیری معنادار و مشارکتی، می تواند انگیزه و مهارت های اجتماعی دانش آموزان را به طور قابل توجهی ارتقا دهد.به طور کلی، این پژوهش تاکید دارد که رویکرد بازی محور نه تنها ابزاری سرگرم کننده بلکه راهکاری موثر برای یادگیری فعال، توسعه مهارت های اجتماعی و ایجاد کلاس های پویا و خلاق است. پیشنهاد می شود معلمان ابتدایی بسته های آموزشی بازی محور طراحی و اجرا کنند و پژوهشگران اثرات بلندمدت این رویکرد را در نمونه های وسیع تر و متنوع تر بررسی نمایند.

کلیدواژه ها:

بازی محور ، یادگیری فعال ، انگیزش تحصیلی ، مهارت اجتماعی ، کلاس ابتدایی