رابطه سکوت سازمانی کارکنان با سبک مدیریت و وفاداری سازمانی مدیران در نهادهای آموزشی: مطالعه ای در آموزش و پرورش بستان آباد

در عصر تحولات سریع فناوری دیجیتال پیچیدگیهای فزاینده محیطی و ضرورت نوآوری، مستمر، سازمانها بیش از هر زمان دیگری به جریان آزاد اطلاعات تبادل بازخورد و مشارکت فعال کارکنان برای بقا اثر بخشی و توسعه نیازمندند. با این حال، پدیده ای به نام سکوت سازمانی» به عنوان یکی از چالشهای نوظهور در مدیریت منابع انسانی، در حال گسترش است. سکوت سازمانی به وضعیتی اطلاق میشود که در آن کارکنان به دلایل مختلف از بیان نگرانیها، پیشنهادها و انتقادات خود خودداری کنند؛ وضعیتی که میتواند ناشی از ساختارهای سلسله مراتبی فرهنگهای اقتدار گرا، یا فقدان اعتماد و امنیت روانی در محیط کار باشد (۲۰۱۱, Morrison). پیامدهای سکوت سازمانی در سازمانهای آموزشی به ویژه نگران کننده است؛ چرا که تعاملات انسانی، تبادل دانش، و مشارکت حرفه ای از ارکان اصلی اثر بخشی آموزشی محسوب میشوند. مطالعات نشان داده اند که سکوت سازمانی می تواند منجر به کاهش کیفیت تصمیم گیری تضعیف یادگیری سازمانی، افزایش خطاهای عملیاتی، فرسودگی شغلی و افت کیفیت تعاملات انسانی شود (۲۰۱۹ Detert & Edmondson, ۲۰۱۱; Harris & Jones) در محیطهای مدرسه ای، این پدیده به طور مستقیم بر رضایت شغلی معلمان کیفیت تدریس و موفقیت تحصیلی دانش آموزان تاثیر منفی می گذارد (& Bryk (Schneider, ۲۰۱۵ ادبیات پژوهش نشان میدهد که دو عامل کلیدی در شکل گیری یا کاهش سکوت سازمانی نقش دارند: سبک های مدیریت و وفاداری سازمانی مدیران سبک های رهبری به عنوان سازو کارهای شکل دهنده فرهنگ سازمانی، می توانند فضای گفت و گو را تسهیل یا محدود کنند. مدل هرسی و بلانچارد (۱۹۹۹) چهار سبک اصلی رهبری را معرفی می کند: دستوری، توجیهی، مشارکتی و تفویضی. مطالعات تجربی نشان داده اند که سبکهای مشارکتی و تفویضی با ایجاد امنیت روانی، اعتماد متقابل و فضای باز، ارتباطی زمینه ساز کاهش سکوت سازمانی هستند (۲۰۰۹, Carmeli et al)، در حالی که سبک های دستوری و کنترل محور با تقویت سلسله مراتب و تمرکز قدرت حس بی قدرتی و ترس را در کارکنان افزایش داده و به سکوت سازمانی دامن میزنند (۲۰۱۵, Huang et al). در کنار سبک های مدیریت وفاداری سازمانی مدیران نیز نقش مهمی در الگوسازی رفتاری و شکل گیری فرهنگ گفت و گو دارد. وفاداری سازمانی در سه بعد عاطفی مستمر و هنجاری تعریف میشود که در این میان، وفاداری عاطفی و هنجاری بیشترین نقش را در ارتقای تعاملات باز و شفاف ایفا میکنند (۲۰۱۰ Meyer & Parfyonova). مدیرانی که تعهد عاطفی و اخلاقی بالایی نسبت به سازمان دارند، با ایفای نقش تسهیل گر ارتباطات مانع از انباشت سکوت در سطوح پایین تر سازمان میشوند و فرهنگ مشارکت را تقویت می کنند.

کلیدواژه ها:

سکوت سازمانی ، سبک مدیریت ، وفاداری سازمانی ، آموزش و پرورش ، رهبری آموزشی