بازتعریف نقش معلمان زن در فرآیند توانمندسازی اجتماعی خانوادهها تحلیلی انتقادی از مرزهای

در دل کلاسهای درس و راهروهای مدارس معلمان زن نقشی فراتر از تدریس بر عهده دارند آنها نه تنها به آموزش مفاهیم علمی می پردازند، بلکه به عنوان همراهان خاموش خانواده ها، شنوندگان مادران، و الگوهای تربیتی دختران، در شکل گیری نگاه نسل آینده به خود جامعه و جنسیت نقش دارند. این پژوهش از تجربه زیسته نگارنده به عنوان معلم، مدیر، و کارشناس امور بانوان، بهره می گیرد تا نشان دهد چگونه این نقشهای ناپیدا و اغلب نادیده گرفته شده، به شکل گیری نوعی کنشگری زنانه در بستر آموزش رسمی کمک میکنند در این مطالعه با استفاده از مصاحبه های کیفی با معلمان زن باتجربه، و تحلیل موقعیت هایی که معلمان در تعاملات غیر رسمی با خانواده ها و دانش آموزان ایفا کرده اند روشن شده است که نقش آنان در توانمندسازی خانواده ها گاه تاثیر گذارتر از سیاست های رسمی و برنامه های دولتی بوده است. در فضایی که سیاست گذاریها اغلب خنثی از نظر جنسیتی طراحی میشوند معلمان زن با ظرافت و آگاهی، در حال بازتعریف مرزهای مسئولیت حرفه ای خود هستند؛ مرزهایی که نه در آیین نامه ها آمده اند و نه در گزارشهای رسمی دیده میشوند، اما در تغییر زندگی بسیاری از دانش آموزان و خانواده ها موثر بوده اند. این پژوهش بر آن است که با رویکردی انتقادی و انسانی، صدای این کنشگران خاموش را به گفتمان آموزشی کشور وارد کند و نشان دهد که ،آموزش، وقتی با آگاهی جنسیت همراه شود میتواند به ابزاری موثر برای توانمندسازی خانواده ها و جوامع محلی تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

معلمان زن ، تجربه زیسته ، توانمندسازی خانواده ، کنشگری پنهان ، جنسیت در آموزش