اختلال شخصیت مرزی و روابط بین فردی

انسان موجودی مبتنی بر نیاز است و نیاز به تعامل در طول تکامل بشر همواره مورد بحث دانشمندان علوم انسانی بوده است. تمایل به روابط صمیمانه در همه انسانها از زمان تولد تا مرگ مورد توافق همگان است. اختلال در روابط بین فردی همواره از مشکلات شایع در مراجعه کنندگان به کلینیک های روان درمانی است. افرادی که به اختلال شخصیت مرزی مبتلا هستند میان نوروز و پسیکوز قرار دارند و با بی ثباتی فوق العاده زیاد در عاطفه خلق و رفتار معین می شوند. به همین علت آشفتگی در روابط میان فردی، خود یک جنبه مهم از اختلال شخصیت مرزی می باشد. این نحو رویارویی با دنیای بیرون باعث بروز آسیب های اجتماعی، مالی و روانی زیادی خواهد شد و این امر ضرورت بررسی این اختلال را دو چندان می کند. این مطالعه با هدف بررسی روابط میان فردی و چگونگی آن در افراد با اختلال شخصیت مرزی می باشد. این بیماران حتی نسبت به مفاهیم هویت، ارزش ها و فداکاری ها و هدف های خود شک دارند. به طور کلی؛ حسادت، چسبندگی، بی ثباتی، فرافکنی، اجتناب، رفتارهای تکانشی سرزنش خود و دیگران تجربه، شرم، عدم همدلی و درک متقابل، ناپایداری شدید هیجانی، نیازمندی و ترس از طرد شدن و تنها ماندن و حتی خودزنی از خصیصه های افراد مرزی می باشد که در روند روابط میان فردی شان نمایان شده و اثر مخربی بر روی روابطشان خواهد گذاشت.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت مرزی ، روابط بین فردی ، بی ثباتی ، مرزی